De Koekoek in de Klok
Het huis ruikt nog naar zitvlees en sigaren.
Beneden in de straat ruist het verkeer.
De kinderen, die star uit lijstjes staren,
in zwart en wit, vergeten jou steeds meer.
Nu kun je rustig eens de krant in kijken;
die gaat niet meer meteen bij het oud papier.
Nooit zag je zoveel afgeschoten lijken.
Nooit streed je met zo'n wijd open vizier.
De koekoek in de klok speelt kiekeboe.
Je hebt zoveel te doen maar bent zo moe.
Het is al vijfenvijftig over elf.
Wanneer kom je nu eindelijk eens toe
aan jezelf?
Bij elk roze of blauw geboortekaartje
verman je je: alweer een nieuw begin.
De televisie biedt een allegaartje.
Ver voor het testbeeld slaap je zachtjes in.
Je kinderen stellen nu al in gedachten
de rouwbrief en de advertentie op,
en hebben zij neuroses, tics of klachten,
dan wijzen ze naar jouw versleten kop.
De koekoek in de klok speelt kiekeboe.
Je hebt zoveel te doen maar bent zo moe.
Het is al vijfenvijftig over elf.
Wanneer kom je nu eindelijk eens toe
aan jezelf?
El Cuco en el Reloj
El olor a asiento y cigarros aún impregna la casa.
Abajo en la calle el tráfico murmura.
Los niños, que miran fijamente desde listas,
en blanco y negro, te olvidan cada vez más.
Ahora puedes tomarte un momento para leer el periódico;
este ya no se va directo a la basura.
Nunca antes viste tantos cuerpos abatidos.
Nunca antes luchaste con tanta franqueza.
El cuco en el reloj juega al escondite.
Tienes tanto por hacer pero estás tan cansado.
Ya son las cinco y cincuenta y cinco pasadas las once.
¿Cuándo finalmente encontrarás tiempo
para ti mismo?
Con cada tarjeta de nacimiento rosa o azul
te recuerdas a ti mismo: otro nuevo comienzo.
La televisión ofrece un revoltijo.
Mucho antes de la pantalla de prueba, te quedas dormido suavemente.
Tus hijos ya están redactando mentalmente
el obituario y el anuncio fúnebre,
y si tienen neurosis, tics o quejas,
te señalan con tu rostro desgastado.
El cuco en el reloj juega al escondite.
Tienes tanto por hacer pero estás tan cansado.
Ya son las cinco y cincuenta y cinco pasadas las once.
¿Cuándo finalmente encontrarás tiempo
para ti mismo?
Escrita por: Hanneke Holzhaus / Heinz Rudolf Kunze / Herman Van Veen