De Slag bij Daarom
Wie het laatst ligt
ligt het best
dat is een oud gezegde dat ik gisteren heb bedacht.
Het vergeten is begonnen
met bloemen en zachte broodjes
de vorm van het verdriet is onverbiddelijk.
Zijn laatste woorden waren
als, verrek en appelmoes
dat was meer dan hij ooit
aan tafel heeft gezegd
zijn leven ging voorbij
met werken werken werken
in de waarmakerij.
We zitten eerste rang
bij het afscheid van een man
gevallen in de slag
bij Daarom
waarom?
Een winterkoning zingt
de kist zakt
men is ontroerd
maar niet teveel
de tijd dringt.
En de beloning
waarvan we allen dromen
voor de pijn
de tranen en het zweet
komt nooit nu
maar altijd later
en het is te laat
voor je het weet.
Mensen hopen
mensen willen
zo ontzettend graag een stoel
in de hemel
of nog hoger
ik heb een angstig voorgevoel.
La Batalla en Por Eso
Quien se acuesta por último
se acuesta mejor
ese es un viejo dicho que inventé ayer.
El olvido ha comenzado
con flores y panecillos suaves
la forma del dolor es implacable.
Sus últimas palabras fueron
como, maldición y puré de manzana
eso fue más de lo que nunca
ha dicho en la mesa
su vida pasó
trabajando trabajando trabajando
en la fábrica de sueños.
Estamos en primera fila
en la despedida de un hombre
cayendo en la batalla
en Por Eso
¿por qué?
Un reyezuelo invernal canta
el ataúd desciende
la gente está conmovida
pero no demasiado
el tiempo apremia.
Y la recompensa
que todos anhelamos
por el dolor
las lágrimas y el sudor
nunca llega ahora
sino siempre más tarde
y es demasiado tarde
antes de que te des cuenta.
La gente espera
la gente desea
tan desesperadamente una silla
en el cielo
o aún más alto
tengo un presentimiento temeroso.