De Sonate voor Piano
Niet te stuiten, triest als een bui
klinkt in troosteloos E-groot,
noot voor noot in hoge nood,
een sonate, zeer devoot
uit de handen van Geertruide
"Donders", denkt de generaal
't Is toch een brokstuk van een meid
van Heutz zou zeggen: "Monumentaal"
Ach, Buitenzorg, wat een tijd
toen we Indië nog hadden
elke Papoe was bereid
en had je zo'n grietje in je kladden...
Nou ja, afijn, we zijn 't kwijt
Batavia, Bogor, Tanjong, Karang, hmm...
Uit den treure, triest als een bui
de sonate in E-groot
vind haar onverdiende dood
wat Sebastiaan Bach verbood
doen de handen van Geertruide
En mama denkt bitter: "Lieve deugd
Het werd waarempel wel eens tijd
Ik ben het varken morgen kwijt
Precies haar vader in zijn jeugd."
Ze beklaagd die arme Jean-Louis
nog maar een dag, dan is-ie haar schoonzoon definitief
hij is zo lief, hij is zo naïef
"Was ik maar 20 jaar jonger, hmm...
Wat, drommel, ik mag er zijn
Ik met mijn lijn
Uit den treure, lang als een bui
stuikelt de sonate voor
in de onderhand sonoor
steeds de bovenhand iets voor
door de handen van Geertruide
Wat stil, achteraf, op een bank
luistert lankmoedig Louis
Haar spel gaat natuurlijk wat mank
als partij telt zij echter voor drie
Daarom heeft hij 's ochtends gekapt
met zijn maîtresse Lili
Het leed wordt voorlopig gelapt
met lapjes van 100, 1000,
80.000 in effecten,
een renstal,
een sportwagen,
personeel hier, daar
een eigen kahaha...
Regelmatig, saai als een bui
gaat in majeur en mineur
uit de maat en uit den treure
de sonate, hardverscheurend
door de handen van Geertruide
"Ach", denkt tante Amalia
Dit stemt mij droevig en dat weet zij
Ach, waarom zei ik toen niet: "Ja"
die ene lente dat ik "Nee" zei?
Maar hij moest weg
en na een jaar zou ik hem weerzien, hmm...
morgen brengen...
Ach, ach, ach...
Wist ik veel?
In 1914
en sinds die tijd
ben ik aan de likeur
En gelaten, klam van de bui
die de sfeer met zich doordrenkt
zit het gezelschap neer en denkt,
met gevoelens, zeer gemengd
allerhande van Geertruide
En bij de wijn, bij het diner,
de crêpes Suzettes, het koud buffet
en aan de paté en aan de reebout
en vis - wie niet van vlees houdt -
al het gene wat maar wacht
als je uren hebt gesmacht
in de handen van Geertruide
La Sonata para Piano
Imparable, triste como una tormenta
suena en un desolado Mi mayor,
nota por nota en gran angustia,
una sonata, muy devota
de las manos de Geertruide
'Rayos', piensa el general
Es realmente un pedazo de mujer
de Heutz diría: 'Monumental'
Oh, Buitenzorg, qué época
cuando aún teníamos las Indias
cada papú estaba dispuesto
y si tenías a una chica así...
Bueno, en fin, la perdimos
Batavia, Bogor, Tanjong, Karang, hmm...
Hasta el cansancio, triste como una tormenta
la sonata en Mi mayor
encuentra su merecida muerte
lo que Sebastián Bach prohibió
lo hacen las manos de Geertruide
Y mamá piensa amargamente: 'Por Dios
Ya era hora de deshacerme de esa cerda
Mañana perderé a mi hija
Exactamente como su padre en su juventud'
Ella lamenta al pobre Jean-Louis
solo un día más, luego será su yerno definitivamente
es tan dulce, es tan ingenuo
'¡Si tan solo tuviera 20 años menos, hmm...
Qué demonios, soy atractiva
Yo con mi figura
Hasta el cansancio, largo como una tormenta
la sonata cae
en lo subyacente sonoro
siempre la superioridad un poco adelante
por las manos de Geertruide
En silencio, después, en un banco
escucha pacientemente Louis
Su juego naturalmente cojea un poco
como pareja, ella cuenta por tres
Por eso cortó por la mañana
con su amante Lili
El sufrimiento se cura temporalmente
con billetes de 100, 1000,
80,000 en acciones,
un establo de carreras,
un auto deportivo,
personal aquí, allá
su propio jajaja...
Regularmente, aburrido como una tormenta
va en mayor y menor
fuera de ritmo y hasta el cansancio
la sonata, desgarradora
por las manos de Geertruide
'Oh', piensa tía Amalia
Esto me entristece y ella lo sabe
Oh, ¿por qué no dije 'sí' entonces?
aquella primavera que dije 'no'?
Pero él tuvo que irse
y después de un año lo volvería a ver, hmm...
mañana traeré...
Oh, oh, oh...
¿Quién iba a saber?
En 1914
y desde entonces
estoy en el licor
Y resignados, húmedos por la tormenta
que empapa el ambiente
el grupo se sienta y piensa,
con sentimientos muy mezclados
todo tipo de cosas de Geertruide
Y con el vino, con la cena,
los crepes Suzette, el buffet frío
y el paté y el solomillo de ciervo
y pescado - para quienes no comen carne -
todo lo que esté esperando
después de haber anhelado por horas
en las manos de Geertruide