395px

Amado a mi manera

Herman Van Veen

Graag gezien

De Bilt meldt windkracht negen
Fietsers buigen als het riet
Het regent bellen in het water
Nee, mooi ben je niet

Maar jij hebt ogen die ook kijken
Als het dondert; die niet wijken
Voor machtsvertoon of stemverheffing
Die niet alles vergelijken met wat ze eerder hebben gezien
Jouw ogen zijn zo helder
Als een landschap in de winter
Onder hoge, ijle luchten
Ieder ogenblik weer anders als een eindeloos misschien
Door zulke ogen word ik graag gezien

Een foto van de vijver
Met jou in tegenlicht
In een honderdste seconde
Verstrakt jouw gezicht

Want jij hebt lippen die niet zo makkelijk
Lenen voor een glimlach
Die nooit, om toch maar lief te lijken
Lippendienst bewijzen aan een soort gezelligheid
Nee, jouw lippen zijn onzeker
Soms een streep, dan weer teder
Steeds bereid het ijs te breken
Tot ze zomaar openbloeien
Als ontroering ze bevrijdt
Zulke lippen vragen heel veel tijd

Gaan de jaren tellen
Of telt alleen de tijd
Dat je werkelijk bij elkaar bent
Zonder onwaarachtigheid

Ik hou van armen die zich geven
In moedige gebaren
Zoveel groter dan ze lijken
Je kan mij bereiken omdat jij zulke armen hebt
Door jouw handen gaat het leven
Als ze dweilen als ze strelen
Hard en benig en geduldig
En in wezen zo onschuldig als een kind bezig met van alles
Toch zijn jouw armen nooit bezet

Amado a mi manera

De Bilt informa de vientos de fuerza nueve
Los ciclistas se doblan como el junco
Llueven burbujas en el agua
No, bonita no eres

Pero tienes ojos que también miran
Cuando truena; que no se rinden
Ante el poder o el alzar la voz
Que no comparan todo con lo que han visto antes
Tus ojos son tan claros
Como un paisaje en invierno
Bajo cielos altos y etéreos
Cada momento diferente como un interminable quizás
A través de esos ojos me gusta ser visto

Una foto del estanque
Contigo en contraluz
En una centésima de segundo
Tu rostro se tensa

Porque tienes labios que no son tan fáciles
Para prestar una sonrisa
Que nunca, para parecer amable
Hacen favores a una especie de camaradería
No, tus labios son inseguros
A veces una línea, a veces tiernos
Siempre listos para romper el hielo
Hasta que florecen de repente
Cuando la emoción los libera
Tales labios requieren mucho tiempo

¿Los años cuentan
O solo cuenta el tiempo
Que realmente están juntos
Sin falsedad?

Amo los brazos que se entregan
En gestos valientes
Mucho más grandes de lo que parecen
Puedes alcanzarme porque tienes esos brazos
A través de tus manos va la vida
Cuando trapean, cuando acarician
Duras y huesudas y pacientes
Y en esencia tan inocentes como un niño ocupado con todo
Aun así, tus brazos nunca están ocupados

Escrita por: Herman Van Veen / Rob Chrispijn