Meisje met Anorexia
Hannah, wat mij in stand hield
Als mijn wereld haast verging,
Was altijd mijn vermogen
Tot bewondering.
Bewondering voor steden
En kerken die ik zag,
Voor de muziek van Schubert
En Offenbach en Bach.
Voor Mozart, die gedachten
Zo vrijuit stromen liet
Dat verdriet tot geluk werd,
Geluk tot blij verdriet.
En voor de dichter Nijhoff,
Die onder woorden bracht
Hoe hij dichtbij zijn moeder
Keek naar 't geheim der nacht.
Bewondering voor een liedje
Over het Rembrandtplein,
Bewondering voor de meisjes,
Alle meisjes die er zijn.
Bewondering voor de Lieve Heer,
Die bloemen bloeien laat
En vogeltjes doet fluiten
Terwijl Hij niet bestaat!
Als je aan de overkant bent,
Is bewondering dan geen brug
Naar gewoon weer 's wat eten?
God, Hannah, kom terug.
Chica con Anorexia
Hannah, lo que me mantuvo en pie
Cuando mi mundo casi se desmoronaba,
Siempre fue mi capacidad
Para admirar.
Admiración por ciudades
Y iglesias que vi,
Por la música de Schubert
Y Offenbach y Bach.
Por Mozart, que dejaba que los pensamientos
Fluyeran libremente
Haciendo que la tristeza se convirtiera en felicidad,
Y la felicidad en tristeza alegre.
Y por el poeta Nijhoff,
Que expresó con palabras
Cómo miraba a su madre de cerca
Buscando el secreto de la noche.
Admiración por una canción
Sobre la plaza Rembrandt,
Admiración por las chicas,
Todas las chicas que existen.
Admiración por el Señor,
Que hace florecer las flores
Y hace cantar a los pajaritos
¡Aunque Él no exista!
Si estás al otro lado,
¿La admiración no es un puente
Para simplemente volver a comer algo?
Dios, Hannah, regresa.