Tante en Oom in Laren
Ik heb een tante en een oom
die zitten in een eikeboom
een eikeboom in Laren.
Ze hebben zelf, van eikehout
daar in de boom een huis gebouwd,
ze wonen er al jaren.
Daar slapen ze dan en daar eten ze dan.
't Is er gezellig dáár niet van,
zo vrij aan alle kanten!
Ze hebben geen buren met radio,
maar tante vindt het maar zo-zo.
Het is zo hoog, zegt tante.
Zij is nooit echt op haar gemak.
De kinderwagen hangt aan 'n tak
en dat is wel bezwaarlijk.
Ze zegt ook telkens tegen oom:
'k wil liever in een lagere boom
hier is 't me te gevaarlijk.
Maar dan zegt oom: Och kom, och, kom!
Een lagere boom Wél nee, waarom
We hebben hier alle gemakken.
De kinderen willen toch niet weg
Het is nogal niet heerlijk, zeg,
dat klauteren in die takken!
Wat, vind jij het net een vogelkooi
Het uitzicht is toch prachtig mooi!
Jij moet ook altijd vitten.
En tante zegt: Nou ja, affijn
als jij het zegt, zal 't wel zo zijn,
dan blijven we hier maar zitten.
Dus woont mijn tante met mijn oom
nog steeds daar in die eikeboom,
ze zijn erg tevreden.
Mijn oom haalt brood en komt weer thuis.
De kinderen klauteren rondom het huis
en nooit valt er één naar beneden.
Tía y Tío en Laren
Tengo una tía y un tío
que están en un roble
un roble en Laren.
Ellos mismos, de madera de roble
han construido una casa en el árbol,
llevan años viviendo allí.
Allí duermen y allí comen.
Es acogedor allí, no hay duda,
tan libre por todos lados.
No tienen vecinos con radio,
pero a la tía no le gusta mucho.
Es tan alto, dice la tía.
Ella nunca está realmente cómoda.
El cochecito cuelga de una rama
y eso es un poco incómodo.
Ella siempre le dice a su tío:
Prefiero estar en un árbol más bajo
aquí es demasiado peligroso para mí.
Pero entonces el tío dice: Oh vamos, oh, vamos!
Un árbol más bajo ¡No, por qué
Tenemos todas las comodidades aquí.
Los niños no quieren irse de todos modos
No es precisamente encantador
andar trepando en esas ramas!
¿Qué, te parece una jaula de pájaros?
¡La vista es tan hermosa!
Siempre tienes que quejarte.
Y la tía dice: Bueno, está bien
si tú lo dices, así será
entonces nos quedaremos aquí sentados.
Así que mi tía y mi tío
siguen viviendo en ese roble,
están muy contentos.
Mi tío va por pan y vuelve a casa.
Los niños trepan alrededor de la casa
y nunca se cae ninguno.
Escrita por: Annie M.G. Schmidt / Paul Christiaan Westering