Wat je liever maar vergeet
Je weet niet wat je ziet
Je ziet niet wat je weet
Wat je liever maar vergeet
Wat je hier ziet, dat weet je niet
Ik zie, ik zie wat jij niet ziet
Je weet niet wat je ziet
Je ziet niet wat je weet
Wat je liever maar vergeet
Wat je niet ziet, dat weet je niet
Wie je niet bent, die ken je niet
Je ziet een man, zo onnoemelijk stil
Dat je denkt dat hij hol is
Terwijl ie juist boordevol is
Van rumoer en van moord, van pijn en gegil
Nog zit hij geslagen onder de lamp
Nog barstensvol oorlog en barstensvol kamp
Je bent een man die droomt van dood
Jouw wereld ziet zwart van rouw
Je denkt: gelukkig de vrouw
Die daar schommelend loopt met dat kind in haar schoot
Als je kon ruilen dan wist je het wel
Maar die vrouw draagt al maanden zo'n kankergezwel
Je weet niet wat je ziet
Je ziet niet wat je weet
Wat je liever maar vergeet
Wat je niet voelt dat weet je niet
Wat je niet kent dat vreet je niet
Je weet niet wat je ziet
Je ziet niet wat je weet
Wat je liever maar vergeet
Wie je zult zijn, die ken je niet
En wat je kiest, dat weet je niet
Je kent een man die het witte bemint
Hij danst op het schaakbord van de aarde
Voor hem heeft het zwarte geen enkele waarde
En als onverhoopt toch een oorlog begint
Dan kiest hij voor wit want hij weet wat hij doet
Wit is de aarde en rood
Is het bloed
Je weet niet wat je ziet
Je ziet niet wat je weet
Wat je liever maar vergeet
Wat je hier ziet, dat weet jij niet
Ik zie, ik zie wat jij niet ziet
Je weet niet wat je ziet
Je ziet niet wat je weet
Wat je liever maar vergeet
Wat je niet ziet, dat weet je niet
Wie je niet bent, die ken je niet
Je weet niet wat je ziet
Je ziet niet wat je weet
Wat je liever maar vergeet
Wat je niet voelt dat weet je niet
Wat je niet kent dat vreet je niet
Je weet niet wat je ziet
Je ziet niet wat je weet
Wat je liever maar vergeet
Wie je zult zijn, die ken je niet
En wat je kiest, dat weet je niet
Lo que prefieres olvidar
No sabes lo que ves
No ves lo que sabes
Lo que prefieres olvidar
Lo que ves aquí, eso no lo sabes
Yo veo, yo veo lo que tú no ves
No sabes lo que ves
No ves lo que sabes
Lo que prefieres olvidar
Lo que no ves, eso no lo sabes
Quién no eres, ese no lo conoces
Ves a un hombre, tan increíblemente callado
Que piensas que está hueco
Mientras está lleno hasta el tope
De ruido y de muerte, de dolor y de gritos
Aún así está golpeado bajo la lámpara
Aún lleno de guerra y lleno de campo
Eres un hombre que sueña con la muerte
Tu mundo ve negro de luto
Piensas: afortunada la mujer
Que allí balanceándose camina con ese niño en su regazo
Si pudieras intercambiar, entonces lo sabrías bien
Pero esa mujer lleva meses con un tumor canceroso
No sabes lo que ves
No ves lo que sabes
Lo que prefieres olvidar
Lo que no sientes, eso no lo sabes
Lo que no conoces, eso no te devora
No sabes lo que ves
No ves lo que sabes
Lo que prefieres olvidar
Quién serás, ese no lo conoces
Y lo que elijas, eso no lo sabes
Conoces a un hombre que ama el blanco
Baila en el tablero de ajedrez de la tierra
Para él, el negro no tiene ningún valor
Y si por desgracia comienza una guerra
Él elige el blanco porque sabe lo que hace
El blanco es la tierra y rojo
Es la sangre
No sabes lo que ves
No ves lo que sabes
Lo que prefieres olvidar
Lo que ves aquí, eso tú no lo sabes
Yo veo, yo veo lo que tú no ves
No sabes lo que ves
No ves lo que sabes
Lo que prefieres olvidar
Lo que no ves, eso no lo sabes
Quién no eres, ese no lo conoces
No sabes lo que ves
No ves lo que sabes
Lo que prefieres olvidar
Lo que no sientes, eso no lo sabes
Lo que no conoces, eso no te devora
No sabes lo que ves
No ves lo que sabes
Lo que prefieres olvidar
Quién serás, ese no lo conoces
Y lo que elijas, eso no lo sabes