395px

Moretones

Herman Van Veen

Blauwe Plekken

Als een hond heb ik staan janken
Naar de sikkel van de maan
Om de hemel te bedanken
Dat je mij hebt weggedaan

Nee, ik bleef niet voor jouw deur staan
Deze stad is groot genoeg
Bij een hond komt het op de geur aan
En het ruikt lekker in de kroeg

refr.:
Nee, ik wroet niet in de aarde
Ik ga niet tot op het bot
Nu ben jij de doodverklaarde
Ik leef weer, als een jonge god

Ik heb overal
Blauwe plekken van jou

Zoals jij mij naar mijn hok zond
Zoals jij tekeer kon gaan
Jij, die altijd weer een stok vond
Om een hond verrot te slaan

Ja, nu komen de verhalen
Ik breng jou in diskrediet
Terwijl ik drink uit zilveren schalen
Een ander vrouwtje hoef ik niet

refr.

Moretones

Como un perro me quedé llorando
Hacia la hoz de la luna
Para agradecer al cielo
Por haberme desechado

No, no me quedé en tu puerta
Esta ciudad es lo suficientemente grande
Para un perro, se trata del olor
Y huele bien en el bar

Estribillo:
No, no escarbo en la tierra
No llego hasta el hueso
Ahora eres la condenada a muerte
Vuelvo a vivir, como un joven dios

Tengo por todas partes
Moretones de ti

Como me mandaste a mi caseta
Como solías desquitarte
Tú, que siempre encontrabas un palo
Para golpear a un perro hasta dejarlo destrozado

Sí, ahora vienen las historias
Te desacredito
Mientras bebo de copas de plata
No necesito a otra mujercita

Estribillo

Escrita por: Heinz Rudolf Kunze