Reuzenspraak
Eeuwenoude woorden in een dode taal
Spreken over gevaarten met een verloren verhaal
Gebundeld in een sprookjesboek met een duistere wil
Vader leest voor en zijn dochter luistert aandachtig en stil
Zodra het meiske haar ogen sloot
Kwamen haar vaders woorden tot leven
Wanneer de man over reuzen sprak
Een onschuldige ziel naar het woud gedreven
Dwalend kind
Volg de wind
Leer hen de verhalen
Diep in de nacht
Ontwaakt zij onder hypnose
En dient zij haar drang
Onder de ban van het reuzenvolk
Allengskens meer opgeslokt door het nodende woud
Sereen en onverdorven heeft ze hen eerder aanschouwd
Het donkere schrift uit het sprookjesboek leidt de weg naar de grond
Waar sinds haar vader het verhaal voorleest de legende ontstond
Zodra het meiske haar ogen sloot
Kwamen haar vaders woorden tot leven
Wanneer de man over reuzen sprak
Een onschuldige ziel naar het woud gedreven
Glorieus, majestueus
Dalen baarden neerwaarts
Afstammelingen
Van de scheppende herders der aarde
Begeren hun ontstaansgeschiedenis
Om te leren waar hun bron ontsprong
Slaap in haar ogen
Bloed aan haar handen
Moedig leest zij elke nacht het verhaal aan de reuzen voor
Treedt naar voren
En open ons verhaal
Toen de matriarch onze aarde schiep
Hieuw zij een reuzenstam uit steen
Aan wie zij haar macht en wijsheid schonk
Zo was zij niet alleen
Zij vormden de heuvels, groeven het dal
En plantten het bos waar ons volk vechten zal
Door schicht en regenval
Tot het lot ons dorp gelijk maakt met de grond
Haar onschuld bewezen
Niets of niemand heeft haar gehoord
Historie voorgelezen
Reuzen brachten de mensheid voort
Een oude ziel vol raad
Geeft een noodsein voor wat hen overkomen gaat
Bezield door het schouwspel, haast zij zich terug
Liet de samenkomst en het lotgeval achter haar rug
Als de morgen komt blijft de nacht in haar hoofd
’T allergrootste gevaar
is dat niemand haar gelooft
Zodra het meiske haar ogen sloot
Kwamen haar vaders woorden tot leven
Wanneer de man over reuzen sprak
Een onschuldige ziel naar het woud gedreven
Habla de Gigantes
Palabras antiguas en un idioma muerto
Hablan de gigantes con una historia perdida
Agrupadas en un libro de cuentos con una voluntad oscura
Padre lee y su hija escucha atenta y en silencio
Cuando la niña cerraba los ojos
Las palabras de su padre cobraban vida
Cuando el hombre hablaba de gigantes
Una inocente alma era llevada al bosque
Niña errante
Sigue el viento
Aprende sus historias
Profundamente en la noche
Despierta bajo hipnosis
Y satisface su deseo
Bajo el hechizo del pueblo de gigantes
Poco a poco absorbida por el bosque seductor
Serena e inmaculada los había visto antes
La oscura escritura del libro de cuentos guía el camino hacia el suelo
Donde desde que su padre lee la historia, la leyenda surgió
Cuando la niña cerraba los ojos
Las palabras de su padre cobraban vida
Cuando el hombre hablaba de gigantes
Una inocente alma era llevada al bosque
Glorioso, majestuoso
Las barbas descienden
Descendientes
De los pastores creadores de la tierra
Anhelan su historia de origen
Para aprender de dónde brotó su fuente
Sueño en sus ojos
Sangre en sus manos
Valientemente les lee la historia a los gigantes cada noche
Avanza
Y abre nuestra historia
Cuando la matriarca creó nuestra tierra
Talló una tribu de gigantes de piedra
A quienes les otorgó su poder y sabiduría
Así no estaba sola
Ellos formaron las colinas, excavaron el valle
Y plantaron el bosque donde nuestro pueblo luchará
A través de rayos y lluvias
Hasta que el destino iguale nuestro pueblo con el suelo
Su inocencia demostrada
Nadie la escuchó
Historia leída
Los gigantes trajeron a la humanidad
Un alma antigua llena de consejos
Da una advertencia de lo que les sucederá
Animada por el espectáculo, se apresura de regreso
Dejando atrás la reunión y el incidente
Cuando llega la mañana, la noche permanece en su mente
El mayor peligro
Es que nadie le crea
Cuando la niña cerraba los ojos
Las palabras de su padre cobraban vida
Cuando el hombre hablaba de gigantes
Una inocente alma era llevada al bosque
Escrita por: Zino van Leerdam / Bram Trommelen / Mike Seidel / Michael van Eck