Verloren
Snijdende noordenwind start een eindeloze winternacht
Verenigd bij ‘t vuur na de strijd
Verruiming der geest heeft onze zielen alhier bijeen gebracht
De geest die terug staart in de tijd
Jaren uitzichtloos waar ijver almaar rijst
Een generatie verloochend, kleuren der leven vergrijsd
Dagen enerlei, een eindeloos cirkelgang
Ten lange lesten gevormd tot de bevrijdingssdrang
Gelijk een bloesem die eerstmaals zijn stam uit de bodem reikt
Zonder het daglicht haar bestrijkt
Met het uitzicht op leven evenwel haar takken spreidt
Ontbrekend aan zon en water bezwijkt
Zowaar richt ik tot u, de god die ik heb verjaagd
Verleen uw heerlijkheid, die eens onjuist is geslaakt
Eertijds levensvree, uw zang wordt zalig verstaan
Rijk geboren, doch van aard der wijsheid ontdaan
Lost
Cutting north wind starts an endless winter night
United by the fire after the battle
Expansion of mind hath brought our souls together here
The mind that stareth back in time
Years hopeless where zeal riseth
A generation denied, colors of life faded gray
Multiple days, an endless cycle
At long last formed into the urge of liberation
Like a blossom that once again stretcheth its stem from the ground
Without daylight covering her
With the prospect of life, spreading its branches
Lacking sun and water it withers
Thus I turn to thee, the god whom I hast cast out
Give thy glory, which was once wrongly withheld
Once joy of life, thy song is blissfully heard
Born rich, yet stripped of the nature of wisdom
Escrita por: Bram Trommelen / Michael van Eck