Verloren
Snijdende noordenwind start een eindeloze winternacht
Verenigd bij ‘t vuur na de strijd
Verruiming der geest heeft onze zielen alhier bijeen gebracht
De geest die terug staart in de tijd
Jaren uitzichtloos waar ijver almaar rijst
Een generatie verloochend, kleuren der leven vergrijsd
Dagen enerlei, een eindeloos cirkelgang
Ten lange lesten gevormd tot de bevrijdingssdrang
Gelijk een bloesem die eerstmaals zijn stam uit de bodem reikt
Zonder het daglicht haar bestrijkt
Met het uitzicht op leven evenwel haar takken spreidt
Ontbrekend aan zon en water bezwijkt
Zowaar richt ik tot u, de god die ik heb verjaagd
Verleen uw heerlijkheid, die eens onjuist is geslaakt
Eertijds levensvree, uw zang wordt zalig verstaan
Rijk geboren, doch van aard der wijsheid ontdaan
Perdido
El cortante viento del norte inicia una interminable noche de invierno
Unidos junto al fuego después de la batalla
La expansión de la mente ha reunido nuestras almas aquí
El espíritu que mira hacia atrás en el tiempo
Años desesperanzados donde la diligencia sigue aumentando
Una generación negada, los colores de la vida se vuelven grises
Días monótonos, un ciclo interminable
Finalmente moldeado en el anhelo de liberación
Como una flor que por primera vez alcanza su tallo desde el suelo
Sin que la luz del día la cubra
Con la perspectiva de la vida, sin embargo, extiende sus ramas
Faltándole sol y agua, sucumbe
De hecho, me dirijo a ti, el dios que he desterrado
Concede tu gloria, que una vez fue injustamente rechazada
Antaño la alegría de vivir, tu canto se escucha bendito
Nacido rico, pero despojado de la sabiduría terrenal
Escrita por: Bram Trommelen / Michael van Eck