395px

Zeg het me

Anne Vanderlove

Dites-moi

Dites-moi, vous l'aviez pourtant le coeur à rire
Dites-moi, vous l'aviez pourtant le coeur aux dents
Et puis du coeur aux yeux, tant de choses à dire
Quand vous aviez couleurs du Grand Meaulnes et du vent
Mais de sables en dunes, et d'automnes en pluies
Grand Meaulnes s'est enfui
Et votre adolescence frêle l'a suivi

Dites-moi, vous l'aviez pourtant le coeur à vivre
Dites-moi, vous l'aviez pourtant le coeur aux dents
Quand on vous a montré les grands mots dans les livres
Qui renversent les murs, vieillissent les enfants
Mais les enfants sont morts et les fusils rouillés,
Les chemins délaissés
Et déjà sur la pierre
L'herbe s'est fermée

Dites-moi, vous l'aviez pourtant le coeur à rire
Dites-moi, vous l'aviez pourtant le coeur aux dents
Et puis du coeur aux yeux, tant de choses à dire
Que vous auriez bien pu faire un peu mieux vraiment,
Dites-moi, qu'avez-vous fait de tant de saisons ?
Vos jardins, sans façon
Vous déchirent le cœur
A grands coups de chardon.

Zeg het me

Zeg het me, je had toch een hart vol lachen
Zeg het me, je had toch een hart vol tanden
En dan van hart naar ogen, zoveel te zeggen
Toen je de kleuren had van de Grote Meaulnes en de wind
Maar van zand naar duinen, en van herfst naar regen
Is de Grote Meaulnes verdwenen
En je kwetsbare jeugd heeft hem gevolgd

Zeg het me, je had toch een hart vol leven
Zeg het me, je had toch een hart vol tanden
Toen ze je de grote woorden in de boeken lieten zien
Die muren omverwerpen, kinderen ouder maken
Maar de kinderen zijn dood en de geweren verroest,
De verlaten paden
En al op de steen
Is het gras dichtgegroeid

Zeg het me, je had toch een hart vol lachen
Zeg het me, je had toch een hart vol tanden
En dan van hart naar ogen, zoveel te zeggen
Dat je het echt wel beter had kunnen doen,
Zeg het me, wat heb je gedaan met zoveel seizoenen?
Je tuinen, zonder poespas
Scheuren je hart
Met grote klappen van distels.

Escrita por: