To je moj grad
Kroz ambise padam, nigdje dna
Okuke me trzaju iz sna
Jutro je i jedva gledam, bunovan i snen
Pitam gdje smo al' svi cute
Otvaram prozor i shvatam isti tren
Grudi reze ostar zrak
Srce kuca brze, to je znak,
Stigli smo, znam
Ni kroz maglu prizor nije stran
Kamen pored puta dobro znan
Cekam tablu, kad ce vise, koji joj je vrag
SARAJEVO na njoj pise
I svaki put u srcu drhtaj drag
Nista vise nije vazno sad
Srce kuca snazno,
To je moj grad
Panoramu s brda vec vidim svu
Minareti prvi vec su tu
Obalom poneko sece
Svugdje sanjiv muk
Carsijom prve ptice lete
Budi ih zvono, tramvaja dragi zvuk
U kaficu predah tako rad
Ukus kafe opet prija,
To je moj grad
To je moj grad
To je moj grad
Das ist meine Stadt
Durch die Gassen falle ich, nirgendwo ein Ende
Kurven reißen mich aus dem Traum
Es ist Morgen und ich kann kaum sehen, benommen und schläfrig
Frag ich, wo wir sind, doch alle schweigen
Öffne das Fenster und begreife im selben Moment
Die Brust schneidet der scharfe Wind
Das Herz schlägt schneller, das ist ein Zeichen,
Wir sind angekommen, ich weiß
Selbst durch den Nebel ist der Anblick nicht fremd
Der Stein am Wegesrand ist mir gut bekannt
Ich warte auf das Schild, wann kommt es endlich, was ist sein Problem
SARJEVO steht darauf
Und jedes Mal ein kostbarer Schauer im Herzen
Nichts ist jetzt mehr wichtig
Das Herz schlägt stark,
Das ist meine Stadt
Die Panorama vom Hügel sehe ich schon ganz
Die Minarette sind schon da
Am Ufer schneidet jemand
Überall ein träumerisches Schweigen
In der Basar fliegen die ersten Vögel
Weckt sie die Glocke, der geliebte Klang der Straßenbahn
Im Café eine Pause, so angenehm
Der Geschmack des Kaffees ist wieder schön,
Das ist meine Stadt
Das ist meine Stadt
Das ist meine Stadt