Zikino kolo
Ispricacu vam kako je nastalo Zikino kolo
kakvo kolo, ko ga ne bi vol'o
bilo je to davno na brdovitom Balkanu
zaljubio se neki Zika u Komsinicu stanu
i ne bi tu nikakvih problema ni bilo
jer Zikino ocijukanje i njoj bese milo
al' tu se javio onaj problem stari
ona je njiva velika, a njegov posjed mali
to ustvari ocu njenom pocelo da smeta
jer on nece obicnog, siromasnog zeta
stara, bogami stasita, se vrcka kad seta
za svakog muskarca idealna meta
i mada kod zike bjese posed mali
to mu nije smetalo muski da navali
al' u njoj ista recenica svaka:
"Nemoj, Ziko, molim te, videce me tata"
oce ona i Zile u sumu i u selo preko
ali otac ne pusta je nikad daleko
dojadila Ziki ta igra macke i misa
"ma, imacu je" - rece, "vala, ko oca sisa"
jednog dana kad svi bijahu u polju na radu
njih se dvoje, bogami, razbaskarili u hladu
dovija se Zika, poljubio bi je slatko
ali i sam zna - nece ici lako
u to se seti kad rekla mu je baka:
"samo ti navali, sine, pretvara se Stanka"
poljubi je Zika filmski, al osjeca dramu
kad u to se seti, u ustima zaboravio je slamu
ispljunu je, pa nastavi minut oko vrata
a ona ce: "nemoj, Ziko, videce me tata"
zahuktalo se, i ne cuje, raskopcava bluzu
ma ne bi vala sada stao, pa taman u cuzu
u to se na svjetlost dana ukazase grudi
"U... ti boga!" sama rece, "danas nema ljudi"
i Stana se izgubila, za muskost ga hvata
a sve vice: "nemoj, Ziko, videce me tata"
rek'o bi joj, ali krklja, u grlu mu stalo
nek' ubije, vala, brate, samo bi jos malo
na suknju se okomio, otima se Stana
duplo golo vec sjevnulo u po bela dana
a Ziki se pomracilo, ne zna ni gdje cilja
a ona se sve namjesta, sta ti radi, sta cilja
upro Zika, nema vise ni kapija ni vrata
a Stana ce: "nemoj, Ziko, videce me tata, ta-ta-ta-ta..."
Ta-ta-ta-ta-ta-ta-ta-ta...
Otad Stana zove
"hajmo, lolo, u Zikino kolo"
Jao sto bi vol'o
u Zikino kolo...
El baile de Zikino
Les contaré cómo surgió el baile de Zikino
qué baile, a quién no le gustaría
fue hace mucho en los montañosos Balcanes
cuando Zika se enamoró de la vecina
y no habría habido ningún problema
porque el coqueteo de Zika le gustaba
pero surgió aquel viejo problema
ella tenía muchas tierras, y él pocas propiedades
en realidad, a su padre le molestaba
porque no quería un yerno pobre y común
la vieja, vaya que era corpulenta, se pavoneaba al caminar
ideal presa para cualquier hombre
e incluso aunque Zika tuviera pocas propiedades
no le importó a los hombres lanzarse
pero en ella siempre la misma frase:
“No, Zika, por favor, mi papá me verá”
ella y Zile se escapaban al bosque y al pueblo vecino
pero su padre nunca la dejaba ir lejos
a Zika le cansó ese juego de gato y ratón
“la tendré” - dijo, “como el padre manda”
un día, cuando todos estaban en el campo trabajando
ellos dos, vaya que se paseaban a la sombra
Zika se las ingeniaba, quería besarla dulcemente
pero sabía que no sería fácil
entonces recordó cuando su abuela le dijo:
“Ve a por ella, hijo, Stanka se hace la difícil”
Zika la besó como en las películas, pero sintió la tensión
cuando recordó, olvidó la paja en la boca
la escupió y siguió un minuto alrededor de su cuello
y ella dijo: “no, Zika, mi papá me verá”
se calentó, no escuchó, desabrochó su blusa
no iba a parar ahora, ni aunque estuviera en la cama
entonces sus pechos se mostraron a la luz del día
“¡Por Dios!” ella misma dijo, “hoy no hay nadie”
Stana se perdió, lo masculino lo atrapó
y todos gritan: “no, Zika, mi papá me verá”
quiso decirle algo, pero se le atascó en la garganta
que lo mate, por Dios, hermano, solo un poco más
se lanzó a su falda, Stana se resistía
doble desnudez brillaba a plena luz del día
Zika se nubló, no sabe ni dónde apuntar
y ella se acomoda, qué haces, qué apuntas
Zika apunta, ya no hay ni puertas ni portones
y Stana dice: “no, Zika, mi papá me verá, ta-ta-ta-ta...”
Ta-ta-ta-ta-ta-ta-ta-ta...
Desde entonces Stana llama
“vamos, lolo, al baile de Zikino”
Oh, cómo le gustaría
en el baile de Zikino...