Nie Trudno o Bana³
IGNAC:
Wieczorny zachód, ch³ód i pustka w duchu,
Z nudów znów do nut kilka dok³adam s³ów,
Zwalony padam z nóg, ale siadam do kartek,
Mo¿e nie zasnê, mo¿e to co warte,
Mo¿e tak, jak siedz¹c wczoraj bezsensu do czwartej,
Niech brzask mnie wygoni od tekstu pisz,
Nie stój w miejscu, w sercu gorycz ku szczêœciu goniæ,
Czasem nie wiem, co robiæ mo¿na by popiæ
Skoñczyæ nad ranem, gdzie pod osiedlowym barem,
W g³owê bym dosta³, to nie dla mnie przesrane,
Zapalê muszê paliæ na stanie mam kilka fajek,
Wiêc palê i palê, nie zostawiaj¹c ¿adnej,
Za oknem œwiat³a gasnê, ale nie chcê zasn¹æ,
Chcia³bym zacz¹æ wers, chocia¿ myœli marzn¹,
Wkrótce nowy dzieñ, znowu zgie³k, znów na zewn¹trz szelest,
Zrób ten tekst, no z³ó¿ ten tekst ? pisz.
REF.:
Czasem nie mam weny i nie mogê nic zmieniæ,
To chwile, kiedy wartoœæ myœli ciê¿ko jest doceniæ,
Z³o¿yæ bana³ nie jest trudno, po prostu nagraæ gówno,
Smutno nudno i nudnoϾ tak bywa.
Czasem nie mam weny i nie mogê nic zmieniæ,
To chwile, kiedy wartoœæ myœli ciê¿ko jest doceniæ,
Z³o¿yæ bana³ nie jest trudno, po prostu nagraæ gówno,
Smutno nudno i nudnoϾ tak bywa.
BARTAS:
Minuta za minut¹ biegnie w nocnym maratonie,
Gdzie zgubi³em myœli z si³ powoli opuszczone,
Bez szans by unieœæ g³owê, jak zerwana marionetka,
Siedzê nad kartkami, d³ugopis w d³oni ju¿ nie drga,
I nie piszê tych s³ów, które s³yszeæ bym chcia³,
Du¿a kolejna kawa, to kofeinowy strza³,
Masa auto pretensji, ¿e piszê co w presji,
Choæ to pretekst by tekst doszed³ do perfekcji,
Precyzji, fleksji, gramatyki i dykcji,
Poœród równych sobie na pierwszej pozycji,
To poezja ambicji, to ambicja w poezji,
Chcia³bym siê wybiæ bez nadprogramowych lekcji,
Nie mam wyraŸnie weny, ¿adnej impresji w inwencji,
Chcê napisaæ, ale bez polotu, wrota depresji,
Otworzy³y siê ju¿ dawno, w czasie nocnej dywersji,
S³ów na bia³y papier.
REF.:
Czasem nie mam weny i nie mogê nic zmieniæ,
To chwile, kiedy wartoœæ myœli ciê¿ko jest doceniæ,
Z³o¿yæ bana³ nie jest trudno, po prostu nagraæ gówno,
Smutno nudno i nudnoϾ tak bywa.
Czasem nie mam weny i nie mogê nic zmieniæ,
To chwile, kiedy wartoœæ myœli ciê¿ko jest doceniæ,
Z³o¿yæ bana³ nie jest trudno, po prostu nagraæ gówno,
Smutno nudno i nudnoϾ tak bywa.
Czasem nie mam weny i nie mogê nic zmieniæ,
To chwile, kiedy wartoœæ myœli ciê¿ko jest doceniæ,
Z³o¿yæ bana³ nie jest trudno, po prostu nagraæ gówno,
Smutno nudno i nudnoϾ tak bywa.
Czasem nie mam weny i nie mogê nic zmieniæ,
To chwile, kiedy wartoœæ myœli ciê¿ko jest doceniæ,
Z³o¿yæ bana³ nie jest trudno, po prostu nagraæ gówno,
Smutno nudno i nudnoϾ tak bywa.
No es difícil dejar de lado
IGNAC:
Atardecer, frío y vacío en el alma,
Por aburrimiento, añado algunas palabras a las notas de nuevo,
Caigo rendido, pero me siento a escribir,
Quizás no duerma, quizás valga la pena,
Quizás como ayer sentado sin sentido hasta las cuatro,
Deja que el amanecer me aleje de la escritura,
No te quedes quieto, en el corazón la amargura persigue a la felicidad,
A veces no sé qué hacer para poder beber,
Terminar al amanecer, donde bajo el bar del barrio,
Me daría en la cabeza, no es una mierda para mí,
Tengo que encender un cigarrillo, tengo algunos en stock,
Así que fumo y fumo, no dejando ninguno,
Las luces se apagan afuera, pero no quiero dormirme,
Quisiera empezar un verso, aunque los pensamientos se congelen,
Pronto un nuevo día, de nuevo ruido, de nuevo afuera el susurro,
Haz este texto, ¡vamos, haz este texto! Escribe.
CORO:
A veces no tengo inspiración y no puedo cambiar nada,
Son momentos en los que es difícil apreciar el valor del pensamiento,
Dejar de lado no es difícil, simplemente grabar mierda,
Triste aburrimiento y el aburrimiento es así.
A veces no tengo inspiración y no puedo cambiar nada,
Son momentos en los que es difícil apreciar el valor del pensamiento,
Dejar de lado no es difícil, simplemente grabar mierda,
Triste aburrimiento y el aburrimiento es así.
BARTAS:
Minuto a minuto corre en un maratón nocturno,
Donde perdí pensamientos lentamente abandonados por la fuerza,
Sin posibilidad de levantar la cabeza, como una marioneta rota,
Me siento sobre las hojas, el bolígrafo en la mano ya no tiembla,
Y no escribo esas palabras que desearía escuchar,
Otra gran taza de café, es un disparo de cafeína,
Un montón de auto críticas por escribir bajo presión,
Aunque es un pretexto para que el texto alcance la perfección,
Precisión, flexión, gramática y dicción,
Entre iguales en la primera posición,
Es poesía de ambición, es ambición en poesía,
Quisiera destacar sin lecciones adicionales,
Claramente no tengo inspiración, ninguna impresión en la inventiva,
Quiero escribir, pero sin ingenio, puertas de depresión,
Se abrieron hace mucho, durante la incursión nocturna,
Palabras en papel blanco.
CORO:
A veces no tengo inspiración y no puedo cambiar nada,
Son momentos en los que es difícil apreciar el valor del pensamiento,
Dejar de lado no es difícil, simplemente grabar mierda,
Triste aburrimiento y el aburrimiento es así.
A veces no tengo inspiración y no puedo cambiar nada,
Son momentos en los que es difícil apreciar el valor del pensamiento,
Dejar de lado no es difícil, simplemente grabar mierda,
Triste aburrimiento y el aburrimiento es así.
A veces no tengo inspiración y no puedo cambiar nada,
Son momentos en los que es difícil apreciar el valor del pensamiento,
Dejar de lado no es difícil, simplemente grabar mierda,
Triste aburrimiento y el aburrimiento es así.
A veces no tengo inspiración y no puedo cambiar nada,
Son momentos en los que es difícil apreciar el valor del pensamiento,
Dejar de lado no es difícil, simplemente grabar mierda,
Triste aburrimiento y el aburrimiento es así.