Œwiat Zapomniany
Ref.:
Zrozumia³em, ¿e to ¿yje w nas,
¯e jesienny deszcz nie przyjdzie szybko tak
Teraz gdy ju¿ masz swoje sprawy,
Ja odtwarzam œwiat zapomniany.
Pamiêtam dzieñ, pierwsze spotkanie,
Wspólne sny pourywane
Dzieñ sta³ sie noc¹, noc nie istnia³a,
Liczy³em czas do kolejnego spotkania.
Wierzyliœmy ¿e wszystko nasze jest na ziemi
I ¿e nikt ju¿ tego nie zmieni
¯e przeznaczenie odkry³o nasz¹ kartê,
Wspólne dni i wspólny adres.
Mijali nas pijani przechodnie,
¯yczyli szczêœci na wpó³ przytomnie
Pod œciana ktoœ bez strojenia strun
Zagra³ nam kilka starych nut.
To by³ nasz najlepszy czas
Teraz wspominam, mo¿e wiesz jaki tego bêdzie fina³?
A te nasze miejsca - wrócê tam
Wierzê w to ¿e nie bêdê wtedy sam.
Ref.
Wspominam ka¿d¹ minute, wspólne chwile
Ka¿dy uœmiech z fotografii nie daje mi tyle
Co Twój dotyk ka¿dy z nich by³ jedyny
Twój zapach który wci¹¿ powraca
Ten s³odki wyœcig z zachodem s³oñca
Milion ziarenek piasku na naszych d³oniach,
Myœla³em, ¿e z nich mo¿na zbudowaæ coœ na d³u¿ej,
Lecz drobny kamieñ przegra³ z podmuchem
Weraz chce zatrzymaæ czas by nie czuæ sie samotnie,
W te ch³odne dni gdy nie zosta³o nam ju¿ nic,
Chcia³bym byœ powróci³a do mnie nie tylko w snach
Gdy za oknem ¿ó³te liœcie z którymi tañczy wiatr
Ref.
Mundo Olvidado
Ref.:
Entendí que esto vive en nosotros,
Que la lluvia de otoño no vendrá tan rápido
Ahora que ya tienes tus asuntos,
Yo reconstruyo el mundo olvidado.
Recuerdo el día, nuestro primer encuentro,
Sueños compartidos rotos,
El día se convirtió en noche, la noche no existía,
Contaba los días hasta nuestro próximo encuentro.
Creíamos que todo era nuestro en la tierra,
Y que nadie cambiaría eso,
Que el destino descubrió nuestra carta,
Días compartidos y una dirección común.
Borrachos transeúntes nos pasaban,
Nos deseaban suerte medio conscientes,
Alguien sin afinar las cuerdas
Nos tocó algunas notas antiguas.
Ese fue nuestro mejor momento,
Ahora lo recuerdo, ¿quizás sabes cómo terminará?
Y esos lugares nuestros, regresaré allí,
Creo que no estaré solo entonces.
Ref.
Recuerdo cada minuto, momentos compartidos,
Cada sonrisa en las fotografías no me da tanto
Como tu toque, cada uno de ellos era único,
Tu aroma que sigue regresando,
Esa dulce carrera con la puesta de sol,
Millones de granos de arena en nuestras manos,
Pensé que podríamos construir algo más duradero con ellos,
Pero una pequeña piedra perdió ante la ráfaga,
Ahora quiero detener el tiempo para no sentirme solo,
En estos días fríos cuando ya no nos queda nada,
Quisiera que regresaras a mí no solo en sueños,
Cuando afuera las hojas amarillas bailan con el viento.
Ref.