Jäläkeläenen
Halus oman poejan, ruhtinaan uuven tulevan
Työsä jatkajan, soturin ja voettajan
Siitti jäläkeläesen, sikijön pahan ja ruman
Luavasta poeka nousj´, uumasta tulen kuuman
Tärisj´ mua, lohkesj´ kalliot suuret
Haehtuvat veet, nousj´ kuolon tuulet
Alako tuho, suapu piällikkö uusj´
Repesj´ korvat, sarvipiä ku huusj´
Matkasj´ sarvipiä kohti ommoo valtakuntoo
Lahtasj´alamaeset, ee ollu ommootuntoo
Tappo ykstellen, viänti niskat katki
Piät mukanasa vei ja veret muasta latki
Descendencia
Quería un hijo propio, un príncipe nuevo que vendría
Continuaría tu trabajo, guerrero y conquistador
Engendró descendencia, sembró el mal y lo feo
El hijo del fuego se levantó, del vientre del calor
Me temblaba, se rompían las grandes rocas
Las aguas se evaporaban, los vientos de la muerte se levantaban
Comenzaba la destrucción, recibiendo al nuevo líder
Se rompían los oídos, los cuernos sonaban como gritos
Viajaba hacia el reino de la bestia
Masacraba a los débiles, sin compasión
Mataba uno por uno, rompía los cuellos
Con las cabezas en sus manos, llevaba y bebía la sangre del suelo