Kuuvven Sylen Syvvyyvessä
Joukko synkkä taettaa matkoo kohti haatapaekkoo
Neljä ukkoo arkkua ruahoo, kantaa tuakkoo paenavoo
Ruoho jalakaen alla lakkoo, ku murhemielj´ juuret talloo
Suapuu väki haavvan iäreen, on liejumuata jo puoljsiäreen
Kuuvven sylen syvvyyvessä, mullan alla pimmeyvessä
Tänne minut paeskattiin, arkku kiinni naalattiin
Kuuvven sylen syvvyyvessä, verj´ pakenoo jo syvämmestä
Alla synkän mustan taevaan maot reikijä arkkuun kaevaa
Arkku muahan lasketaan ja lehet kuolleet lakastaan
Kansj´ kiinni naalataan ja lukko vahva lukitaan
Loppuu elo muanpiällinen, taeval lyhyt ja kivinen
Paenuu ukko tyhjyteen, vittu kuuvven sylen syvvyyteen
Roovan alla muan syli lämmin on
Kuuvven sylen syvvyyvessä
En lo Profundo de Cinco Brazas
Un grupo oscuro avanza hacia el lugar de la boda
Cuatro hombres llevan un ataúd, cargando un peso pesado
La hierba bajo sus pies se marchita, como aplastando raíces de tristeza
La gente se reúne alrededor del hoyo, la mitad ya está llena de lodo
En lo profundo de cinco brazas, bajo tierra en la oscuridad
Aquí me colocaron, cerraron el ataúd con clavos
En lo profundo de cinco brazas, la verdad escapa desde lo más profundo
Bajo el cielo negro y sombrío, las manos cavando un agujero en el ataúd
El ataúd es bajado y las hojas de los muertos son barridas
Se cierra la tapa y se asegura con un fuerte candado
La vida en la superficie termina, el cielo corto y pedregoso
El hombre se desvanece en el vacío, maldita sea en lo profundo de cinco brazas
Bajo la tierra, el abrazo es cálido
En lo profundo de cinco brazas