Enfance 80
J’ai touché l’enfance de mes doigts encore feutrés
Ressassé cette histoire comme si je l’avais rencontrée
La vraie belle nouveauté c’est celle qui ne vieillit pas
Celle qui nous garde les ciels pastels, l’orage quand il fait froid
Je laisse aux autres les demain
Moi je prends que les maintenant
Si c’est pour penser la fin
Compte sur mes rêves d’enfants
Je laisse aux autres les demain
Moi je prends que les maintenant
Si c’est pour penser la fin
Compte sur mes rêves d’enfants
Petite, je fuis le temps, déjà peur des convenances,
Et la vraie étoffe des gens, c’est fou tout ce qu’ils pensent;
c’est triste toute cette méfiance, faudrait suivre l’avion en papier,
Hurler pour s’envoler surtout quand on pense au passé
Je laisse aux autres les demain
Moi je prends que les maintenant
Si c’est pour penser la fin
Compte sur mes rêves d’enfant
Je laisse aux autres les demain
Moi je prends que les maintenant
Si c’est pour penser la fin
Compte sur mes rêves d’enfants
J'regrette mon adolescence
Et pourtant c'est pas fini
Quand t'es petit y'a la méfiance
Puis après vient le mépris
Y'a des jours où ça va mal
C'est que t'oublies quand ça va bien
Les adultes ils crient, ils râlent
Disent des choses qui servent à rien
Tu passes ta vie dans le passé
Et pourtant c'est pas si beau
Tu te souviens des jours usés ?
Des mois de mai, des batailles d'eau
Faut s'y faire t'es juste grand
Y'en aura plein tu verras
Des belles choses, des bons moments
Quand c'est fini tu regretteras
Je laisse aux autres les demain
Moi je prends que les maintenant
Si c’est pour penser la fin
Compte sur mes rêves d’enfant
Je laisse aux autres les demain
Moi je prends que les maintenant
Si c’est pour penser la fin
Compte sur mes rêves d’enfant
Kindertijd 80
Ik heb met mijn nog zachte vingers de kindertijd aangeraakt
Deze geschiedenis herleef ik alsof ik haar heb ontmoet
De echte mooie nieuwigheid is diegene die niet veroudert
Die ons de pastelhemels geeft, de storm als het koud is
Ik laat de anderen de morgen
Ik neem alleen de nu
Als het is om het einde te denken
Reken maar op mijn kinderdromen
Ik laat de anderen de morgen
Ik neem alleen de nu
Als het is om het einde te denken
Reken maar op mijn kinderdromen
Klein, vlucht ik voor de tijd, al bang voor de fatsoenlijkheid,
En de echte stof van mensen, het is gek wat ze denken;
Het is triest al die wantrouwen, we zouden het papieren vliegtuigje moeten volgen,
Schreeuwen om op te stijgen vooral als we aan het verleden denken
Ik laat de anderen de morgen
Ik neem alleen de nu
Als het is om het einde te denken
Reken maar op mijn kinderdromen
Ik laat de anderen de morgen
Ik neem alleen de nu
Als het is om het einde te denken
Reken maar op mijn kinderdromen
Ik betreur mijn tienerjaren
En toch is het nog niet voorbij
Als je klein bent is er wantrouwen
En daarna komt de minachting
Er zijn dagen dat het slecht gaat
Dat je vergeet als het goed gaat
De volwassenen schreeuwen, ze mopperen
Zeggen dingen die nergens voor dienen
Je brengt je leven door in het verleden
En toch is het niet zo mooi
Vergeet je de versleten dagen?
De maanden mei, de watergevechten
Je moet eraan wennen, je bent gewoon groot
Er zullen er veel zijn, dat zie je wel
Mooie dingen, goede momenten
Als het voorbij is, zul je spijt hebben
Ik laat de anderen de morgen
Ik neem alleen de nu
Als het is om het einde te denken
Reken maar op mijn kinderdromen
Ik laat de anderen de morgen
Ik neem alleen de nu
Als het is om het einde te denken
Reken maar op mijn kinderdromen