395px

La cosecha

Viikate

Elonkorjuu

Vuoksesi ovat peilini tummenneet
Lehtien alla on kasvot kylmenneet

Ei haravoida lehtiä, ei
Ei oksia, ei
Ei kasvoja, ei
Saa odottaa jos jaksaa kevääseen

Painava on lehtiä kuljettaa
Kukaan ei huomaa seassa vainajaa

Nyt kuormaa kantaa, saa
Saa kiskoa, saa
Saa repiä, saa
Vaan pysyy mies paikallaan

Halla on pois sadon vienyt
Jäässä on pellot ja maa
Sade kyllästynyt satamaan
Jäisiin jyviin hampaat halkeaa

Ensilumi peittää harmaan pihamaan
Valkoisen peitteen alla rauhassa olla voi
Ei palele enää milloinkaan

La cosecha

Por ti, mi espejo se ha oscurecido
Bajo las hojas, los rostros se enfrían

No se rastrillan las hojas, no
No las ramas, no
No los rostros, no
Se puede esperar si se tiene fuerzas hasta la primavera

Es pesado transportar las hojas
Nadie nota al difunto entre ellas

Ahora carga la carga, se puede
Se puede tirar, se puede
Se puede arrancar, se puede
Pero el hombre permanece en su lugar

La helada se ha llevado la cosecha
Los campos y la tierra están helados
La lluvia se ha cansado de caer
Los dientes se parten en los granos helados

La primera nieve cubre el patio gris
Bajo el manto blanco se puede estar en paz
Ya no se sentirá frío nunca más

Escrita por: