Kevyesti keskellä päivää
Hiljalleen suuntaa matka poispäin pihasta puisen talon
Hiljalleen hiertää hihna vanhan repun olkaan vaon
refrain:
Vaan kevyeen silti askel nousee
Kevyeen
Kevyesti keskellä päivää
Kevyeen mieltä aatos painaa
Kevyeen
Kevyesti keskellä päivää
Kajastaa enää himmeä valo vihreän talon ikkunasta
Kiristää hihna repun koverretun hartian päällä
refrain
Viimein jäänyt on tupa taa ja reppu olkaa painaa yhä kovempaa
Kieltäytyi nyt itku tulemaan, ei suostu pala liikkumaan,
Suuntaan taikka toiseen, kunhan edes sais hengen kulkemaan
Ligeramente en medio del día
Poco a poco el viaje se dirige lejos del jardín de la casa de madera
Poco a poco la correa del viejo bolso roza el hombro
Estribillo:
Pero ligero aún se levanta el paso
Ligero
Ligeramente en medio del día
Ligero el pensamiento pesa en la mente
Ligero
Ligeramente en medio del día
Solo brilla débilmente la luz desde la ventana de la casa verde
La correa aprieta sobre el hombro tallado del bolso
Estribillo
Finalmente la cabaña queda atrás y el bolso pesa más en el hombro
Ahora se niega a llorar, se niega a moverse
En una dirección u otra, solo para que el aliento siga fluyendo