Odotus
Alle tammen harmaan, luokse vanhan ja viisaan
Tyhjän taivaankannen alta toiveet suuret kannan
Itsekseni istun, yskiskelen yksin
Kohta kolmen tunnin, vaan jospa vielä vartin vuotan
Siiven tyngät, siivet kuitenkin
Mustan mielen pyyhkii, puhkuu pois palkein
Toivo siipinensä, luottamus sulin valkein
Kohta kolmen tunnin, neljäskin jo niiaa
Vuotan vielä vartin, vartin verran viileää iltaa
Ruskoa värittää taivaankansi tyhjyyttään
Kasvoille elottomille
Äkkilähdön lailla, kuin vain varkain
Kertoo riimi rungon, kuoreen kaivettu kirjain
Koko kylmän illan, kohta kolmen tunnin
Vierelläni on hiljaa kivessä nimi, jonka tunnen
Espera
Bajo el roble gris, junto al anciano y sabio
Desde debajo del cielo vacío, llevo grandes esperanzas
Sentado solo, tosiendo por mi cuenta
Pronto tres horas, pero esperaré un cuarto más
Las alas truncadas, las alas de todos modos
Borrando la mente oscura, soplando con fuelles
La esperanza con sus alas, la confianza con plumas blancas
Pronto tres horas, incluso la cuarta se inclina
Esperaré un cuarto más, un cuarto de fresca noche
El cielo tiñe de rojo su vacío
Para rostros sin vida
Como una partida repentina, como un ladrón
La rima cuenta la historia, la letra grabada en la corteza
Toda la fría noche, pronto tres horas
A mi lado en silencio, en la piedra hay un nombre que reconozco