Ben
Ik heb een junk gesproken op de Oude Gracht
Die, als gewoonlijk, de nacht
Weer op de grond had doorgebracht
Zijn stem klonk toonloos en heel mat
Toen hij vroeg: "Mag ik wat van jouw patat"
Ik zei 'Nee' en ik liep door
Maar die stem kwam me zo bekend voor
Van wie was die stem, die uitgebluste stem
Vroeger klonk hij anders maar het was dezelfde stem
En met een schok wist ik het weer, het was Ben
Ben speelde bas in onze band
'The End' heette de band
Het was een heel treurige band
Wij waren doem en onbekend
Wij waren depri en verbitterd in die dagen
En waarom, dat moet je mij nu niet meer vragen
Ben had mij blijkbaar ook herkend
Want hij riep mij na: "Vincent
Wij zaten samen in een band
En 'The End' heette de band
En bij 'The End' is het toen allemaal begonnen"
Ik zei: "Nee Ben, we hebben al onze ellende zelf verzonnen"
Ik liet hem staan, daar op de gracht
En ik wist dat hij vannacht
Ook weer op de grond zou moeten slapen
En een hulpverlener zal hem morgen wel oprapen
Als hij dan maar niet vloekt
Ben
Hablé con un drogadicto en el Oude Gracht
Que, como de costumbre, pasó la noche
Otra vez en el suelo
Su voz sonaba sin tono y muy apagada
Cuando me preguntó: '¿Puedo tener un poco de tus papas fritas?'
Le dije 'No' y seguí caminando
Pero esa voz me resultaba tan familiar
¿De quién era esa voz, esa voz apagada?
Antes sonaba diferente pero era la misma voz
Y de repente lo supe, era Ben
Ben tocaba el bajo en nuestra banda
La banda se llamaba 'The End'
Era una banda muy triste
Éramos sombríos y desconocidos
Éramos depresivos y amargados en esos días
Y por qué, eso ya no me lo preguntes
Ben al parecer también me reconoció
Porque me gritó: 'Vincent
Estuvimos juntos en una banda
Y la banda se llamaba 'The End'
Y en 'The End' fue donde todo comenzó'
Le dije: 'No Ben, toda nuestra desgracia la inventamos nosotros mismos'
Lo dejé ahí, en el canal
Y supe que esa noche
También tendría que dormir en el suelo
Y algún trabajador social lo recogerá mañana
Si es que no maldece