Enkeltje Europoort
De zon brandt onbarmhartig op de kade
In de container is het nu al hondsbenauwd
Ze wachten tot ze worden ingeladen
Ze wachten op hun reis naar 't land van goud
Ze voelen hoe ze worden opgehesen
Ze zwenken, zakken zwaaiend in het schip
Daar gaan ze, vier verzegelde Ghanezen
Op weg naar 't land van vrijheid en begrip
Ze slaan de tijd stuk met verhalen
En ze blijven maar herhalen dat ze 't halen
Want de motoren blijven malen
Dus ze moeten wel herhalen
Dat ze 't halen, dat ze 't halen
De wind giert ijzig koud over de kade
In de container is het nog steeds hondsbenauwd
Ze wachten tot ze worden uitgeladen
Hun lijken staan nu in het land van goud
De minister stuurt een faxje naar de haven
Stoffelijke resten retour met volgende boot
Ze moeten thuis worden begraven
Want illegaal is illegaal, ook al zijn ze nu dan dood
Un solo viaje a Europoort
La luz del sol quema despiadadamente en el muelle
En el contenedor ya se siente asfixiante
Ellos esperan ser cargados
Esperan su viaje a la tierra dorada
Sienten cómo son izados
Se balancean, bajan balanceándose en el barco
Allá van, cuatro ghaneses sellados
Rumbo a la tierra de libertad y comprensión
Pasan el tiempo contando historias
Y siguen repitiendo que lo lograrán
Porque los motores siguen funcionando
Así que tienen que repetir
Que lo lograrán, que lo lograrán
El viento silba helado sobre el muelle
En el contenedor todavía es asfixiante
Esperan ser descargados
Sus cuerpos ahora yacen en la tierra dorada
El ministro envía un fax al puerto
Restos mortales de regreso en el próximo barco
Deben ser enterrados en casa
Porque lo ilegal es ilegal, incluso si ahora están muertos