Con una rosa
Con una rosa hai detto
vienimi a cercare
tutta la sera io resterò da sola
ed io per te..
muoio per te..
con una rosa sono venuto a te
bianca come le nuvole di lontano
come una notte amara passata invano
come la schiuma che sopra il mare spuma
bianca non è la rosa che porto a te
gialla come la febbre che mi consuma
come il liquore che strega le parole
come il veleno che stilla dal tuo seno
gialla non è la rosa che porto a te
sospirano le rose nell'aria spirano
petalo a petalo mostrano il color
ma il fiore che da solo cresce nel rovo
rosso non è l'amore
bianco non è il dolore
il fiore è il solo dono che porto a te
rosa come un romanzo di poca cosa
come la resa che affiora sopra al viso
come l'attesa che sulle labbra pesa
rosa non è la rosa che porto a te
come la porpora che infiamma il mattino
come la lama che scalda il tuo cuscino
come la spina che al cuore si avvicina
rossa così è la rosa che porto a te
lacrime di cristallo l'hanno bagnata
lacrime e vino versate nel cammino
goccia su goccia, perdute nella pioggia
goccia su goccia le hanno asciugato il cuor
portami allora portami il più bel fiore
quello che duri più dell'amor per sé
il fiore che da solo non specchia il rovo
perfetto dal dolore
perfetto dal suo cuore
prefetto dal dono che fa di sè
Met een roos
Met een roos heb je gezegd
kom me zoeken
heel de avond blijf ik alleen
en ik voor jou..
ik sterf voor jou..
met een roos ben ik naar jou gekomen
wit als de wolken van ver weg
als een bittere nacht die tevergeefs voorbijging
als het schuim dat boven de zee uitspuit
wit is de roos die ik voor jou meebreng
gelukkig als de koorts die me verteert
als de drank die de woorden betovert
als het gif dat uit jouw borst druppelt
gelukkig is de roos die ik voor jou meebreng
de rozen zuchten in de lucht
bloem voor bloem tonen ze de kleur
maar de bloem die alleen groeit in de doornstruik
rood is de liefde
wit is de pijn
de bloem is het enige geschenk dat ik voor jou meebreng
roze als een roman van weinig waarde
als de overgave die op het gezicht verschijnt
als de verwachting die op de lippen weegt
roze is de roos die ik voor jou meebreng
als de purper die de ochtend verwarmt
als het mes dat je kussen verwarmt
als de doorn die het hart nadert
rood zo is de roos die ik voor jou meebreng
kristaltranen hebben het natgemaakt
tranen en wijn vergoten op de weg
druppel voor druppel, verloren in de regen
druppel voor druppel hebben ze het hart gedroogd
breng me dan, breng me de mooiste bloem
de bloem die langer meegaat dan de liefde voor zichzelf
de bloem die alleen de doornstruik niet weerspiegelt
perfect van de pijn
perfect van zijn hart
perfect van het geschenk dat hij van zichzelf maakt