Receita de Mulher
As muito feias que me perdoem
Mas beleza é fundamental.
É preciso que haja qualquer coisa de flor em tudo isso
Qualquer coisa de dança, qualquer coisa de haute couture
Em tudo isso (ou então Que a mulher se socialize elegantemente em azul,
como na República Popular Chinesa).
Não há meio-termo possível. É preciso
Que tudo isso seja belo. É preciso que súbito
Tenha-se a impressão de ver uma garça apenas pousada e que um rosto
Adquira de vez em quando essa cor só encontrável no terceiro minuto da aurora.
É preciso que tudo isso seja sem ser, mas que se reflita e desabroche
No olhar dos homens. É preciso, é absolutamente preciso
Que seja tudo belo e inesperado. É preciso que umas pálpebras cerradas
Lembrem um verso de Éluard e que se acaricie nuns braços
Alguma coisa além da carne: que se os toque
Como no âmbar de uma tarde. Ah, deixai-me dizer-vos
Que é preciso que a mulher que ali está como a corola ante o pássaro
Seja bela ou tenha pelo menos um rosto que lembre um templo e
Seja leve como um resto de nuvem: mas que seja uma nuvem
Com olhos e nádegas. Nádegas é importantíssimo. Olhos então
Nem se fala, que olhe com certa maldade inocente. Uma boca
Fresca (nunca úmida!) é também de extrema pertinência.
É preciso que as extremidades sejam magras; que uns ossos
Despontem, sobretudo a rótula no cruzar das pernas, e as pontas pélvicas
No enlaçar de uma cintura semovente.
Gravíssimo é porém o problema das saboneteiras: uma mulher sem saboneteiras
É como um rio sem pontes. Indispensável.
Que haja uma hipótese de barriguinha, e em seguida
A mulher se alteie em cálice, e que seus seios
Sejam uma expressão greco-romana, mas que gótica ou barroca
E possam iluminar o escuro com uma capacidade mínima de cinco velas.
Sobremodo pertinaz é estarem a caveira e a coluna vertebral
Levemente à mostra; e que exista um grande latifúndio dorsal!
Os membros que terminem como hastes, mas que haja um certo volume de coxas
E que elas sejam lisas, lisas como a pétala e cobertas de suavíssima penugem
No entanto, sensível à carícia em sentido contrário.
É aconselhável na axila uma doce relva com aroma próprio
Apenas sensível (um mínimo de produtos farmacêuticos!).
Preferíveis sem dúvida os pescoços longos
De forma que a cabeça dê por vezes a impressão
De nada ter a ver com o corpo, e a mulher não lembre
Flores sem mistério. Pés e mãos devem conter elementos góticos
Discretos. A pele deve ser frescas nas mãos, nos braços, no dorso, e na face
Mas que as concavidades e reentrâncias tenham uma temperatura nunca inferior
A 37 graus centígrados, podendo eventualmente provocar queimaduras
Do primeiro grau. Os olhos, que sejam de preferencia grandes
E de rotação pelo menos tão lenta quanto a da Terra; e
Que se coloquem sempre para lá de um invisível muro de paixão
Que é preciso ultrapassar. Que a mulher seja em princípio alta
Ou, caso baixa, que tenha a atitude mental dos altos píncaros.
Ah, que a mulher de sempre a impressão de que se fechar os olhos
Ao abri-los ela não estará mais presente
Com seu sorriso e suas tramas. Que ela surja, não venha; parta, não vá
E que possua uma certa capacidade de emudecer subitamente e nos fazer beber
O fel da dúvida. Oh, sobretudo
Que ela não perca nunca, não importa em que mundo
Não importa em que circunstâncias, a sua infinita volubilidade
De pássaro; e que acariciada no fundo de si mesma
Transforme-se em fera sem perder sua graça de ave; e que exale sempre
O impossível perfume; e destile sempre
O embriagante mel; e cante sempre o inaudível canto
Da sua combustão; e não deixe de ser nunca a eterna dançarina
Do efêmero; e em sua incalculável imperfeição
Constitua a coisa mais bela e mais perfeita de toda a criação inumerável.
Recept voor een Vrouw
Vergeef me, lelijke vrouwen,
Maar schoonheid is essentieel.
Er moet iets van een bloem in dit alles zijn,
Iets van dans, iets van haute couture
In dit alles (of dat de vrouw zich elegant in het blauw socialiseert,
Zoals in de Volksrepubliek China).
Er is geen middenweg mogelijk. Het moet
Mooi zijn, dat is een vereiste. Je moet plotseling
De indruk krijgen een reiger te zien die net is geland, en dat een gezicht
Af en toe die kleur krijgt die alleen in de derde minuut van de dageraad te vinden is.
Het moet zo zijn dat dit alles niet is, maar dat het zich weerspiegelt en ontluikt
In de blikken van mannen. Het moet, het is absoluut noodzakelijk
Dat alles mooi en onverwacht is. Het moet zo zijn dat gesloten oogleden
Een vers van Éluard herinneren en dat er in armen
Iets meer dan vlees wordt aangeraakt: dat je ze aanraakt
Zoals in de amberkleurige gloed van een namiddag. Ah, laat me jullie zeggen
Dat het nodig is dat de vrouw daar staat als de bloembladen voor de vogel
Mooi is of in ieder geval een gezicht heeft dat aan een tempel doet denken en
Licht is als een restje wolk: maar dat het een wolk is
Met ogen en billen. Billen zijn ontzettend belangrijk. Ogen dan
Daar hoeven we niet over te praten, dat ze kijken met een zekere onschuldige kwade blik. Een mond
Vers (nooit vochtig!) is ook van groot belang.
Het moet zo zijn dat de extremiteiten slank zijn; dat er botten
Te zien zijn, vooral de knieschijf bij het kruisen van de benen, en de heupen
Bij het omarmen van een bewegende taille.
Het is echter een ernstig probleem met de zeepdozen: een vrouw zonder zeepdozen
Is als een rivier zonder bruggen. Onmisbaar.
Er moet een mogelijkheid van een buikje zijn, en vervolgens
Moet de vrouw zich verheffen als een kelk, en dat haar borsten
Een Grieks-Romeinse expressie zijn, maar dan gotisch of barok
En dat ze de duisternis kunnen verlichten met een minimale capaciteit van vijf kaarsen.
Buitengewoon volhardend is het dat de schedel en de wervelkolom
Licht zichtbaar zijn; en dat er een grote rug is!
De ledematen moeten eindigen als stelen, maar er moet een zekere omvang van dijen zijn
En dat ze glad zijn, glad als een bloemblad en bedekt met de zachtste dons
Maar toch gevoelig voor de aanraking in de tegenovergestelde richting.
Het is aan te raden om in de oksel een zoet gras met een eigen geur te hebben
Slechts gevoelig (een minimum aan farmaceutische producten!).
Bij voorkeur zijn lange nekken zonder twijfel
Zodat het hoofd soms de indruk wekt
Niets met het lichaam te maken te hebben, en de vrouw niet doet denken aan
Bloemen zonder mysterie. Voeten en handen moeten discrete
Gotische elementen bevatten. De huid moet fris zijn op de handen, de armen, de rug en het gezicht
Maar de holtes en inhammen moeten een temperatuur hebben die nooit lager is
Dan 37 graden Celsius, wat eventueel eerste graads brandwonden kan veroorzaken.
De ogen, die moeten bij voorkeur groot zijn
En zich tenminste zo langzaam draaien als de aarde; en
Dat ze altijd voorbij een onzichtbare muur van passie worden geplaatst
Die je moet oversteken. Dat de vrouw in principe lang is
Of, als ze klein is, dat ze de mentale houding van de hoge toppen heeft.
Ah, dat de vrouw altijd de indruk wekt dat als je je ogen sluit
En ze weer opent, ze er niet meer is
Met haar glimlach en haar verhalen. Dat ze verschijnt, niet komt; vertrekt, niet gaat
En dat ze een zekere capaciteit heeft om plotseling stil te zijn en ons te laten drinken
Van de gal van de twijfel. Oh, vooral
Dat ze nooit verliest, ongeacht in welke wereld
Ongeacht in welke omstandigheden, haar oneindige wispelturigheid
Van een vogel; en dat ze, als ze in de diepte van zichzelf wordt aangeraakt,
Zich transformeert in een beest zonder haar vogelgratie te verliezen; en dat ze altijd uitstraalt
De onmogelijke geur; en altijd distilleert
De bedwelmende honing; en altijd zingt het onhoorbare lied
Van haar verbranding; en nooit stopt met de eeuwige danseres
Van het vergankelijke te zijn; en in haar onmeetbare imperfectie
De mooiste en meest perfecte zaak van de hele ontelbare schepping vormt.