Feijoada À Minha Moda
Amiga Helena Sangirardi
Conforme um dia eu prometi
Onde, confesso que esqueci
E embora - perdoe - tão tarde
(Melhor do que nunca!) este poeta
Segundo manda a boa ética
Envia-lhe a receita (poética)
De sua feijoada completa.
Em atenção ao adiantado
Da hora em que abrimos o olho
O feijão deve, já catado
Nos esperar, feliz, de molho.
E a cozinheira, por respeito
À nossa mestria na arte
Já deve ter tacado peito
E preparado e posto à parte
Os elementos componentes
De um saboroso refogado
Tais: cebolas, tomates, dentes
De alho - e o que mais for azado
Tudo picado desde cedo
De feição a sempre evitar
Qualquer contato mais... vulgar
Às nossas nobres mãos de aedo
Enquanto nós, a dar uns toques
No que não nos seja a contento
Vigiaremos o cozimento
Tomando o nosso uísque on the rocks.
Uma vez cozido o feijão
(Umas quatro horas, fogo médio)
Nós, bocejando o nosso tédio
Nos chegaremos ao fogão
E em elegante curvatura:
Um pé adiante e o braço às costas
Provaremos a rica negrura
Por onde devem boiar postas
De carne-seca suculenta
Gordos paios, nédio toucinho
(Nunca orelhas de bacorinho
Que a tornam em excesso opulenta!)
E - atenção! - segredo modesto
Mas meu, no tocante à feijoada:
Uma língua fresca pelada
Posta a cozer com todo o resto.
Feito o quê, retire-se caroço
Bastante, que bem amassado
Junta-se ao belo refogado
De modo a ter-se um molho grosso
Que vai de volta ao caldeirão
No qual o poeta, em bom agouro
Deve esparzir folhas de louro
Com um gesto clássico e pagão.
Inútil dizer que, entrementes
Em chama à parte desta liça
Devem fritar, todas contentes
Lindas rodelas de lingüiça
Enquanto ao lado, em fogo brando
Desmilingüindo-se de gozo
Deve também se estar fritando
O torresminho delicioso
Em cuja gordura, de resto
(Melhor gordura nunca houve!)
Deve depois frigir a couve
Picada, em fogo alegre e presto.
Uma farofa? - tem seus dias...
Porém que seja na manteiga!
A laranja gelada, em fatias
(Seleta ou da Bahia) - e chega.
Só na última cozedura
Para levar à mesa, deixa-se
Cair um pouco da gordura
Da lingüiça na iguaria - e mexa-se.
Que prazer mais um corpo pede
Após comido um tal feijão?
- Evidentemente uma rede
E um gato para passar a mão...
Dever cumprido. Nunca é vã
A palavra de um poeta... - jamais!
Abraça-a, em Brillat-Savarin
O seu Vinicius de Moraes.
Feijoada Op Mijn Manier
Vriendin Helena Sangirardi
Zoals ik op een dag beloofd heb
Waar, ik geef toe, ik vergat
En hoewel - vergeef me - zo laat
(Beter dan nooit!) deze dichter
Volgens de goede ethiek
Stuur ik je het recept (poëtisch)
Van mijn complete feijoada.
In acht nemend het late uur
Waarop we onze ogen openen
Moet de bonen, al gesorteerd
Op ons wachten, blij, in het water.
En de kokkin, uit respect
Voor onze meesterlijke kunst
Moet al haar borst hebben gegeven
En alles apart hebben bereid.
De ingrediënten die nodig zijn
Voor een smakelijke stoofpot
Zoals: uien, tomaten, teentjes
Knoflook - en wat verder ook maar nodig is.
Alles fijngehakt van tevoren
Om te voorkomen dat we
Enige... vulgaire aanraking
Met onze nobele handen hebben.
Terwijl wij, wat aanpassingen doen
Aan wat ons niet bevalt
Zullen we het koken in de gaten houden
Met een whisky on the rocks.
Als de bonen gekookt zijn
(Zo'n vier uur, op middelhoog vuur)
Zullen we, geeuwend van verveling
Naar het fornuis gaan.
En in elegante houding:
Een voet naar voren en de arm op de rug
Zullen we de rijke zwartheid proeven
Waarin stukken drijven.
Van sappig gedroogd vlees
Dikke worst, vet spek
(Nooit oren van een varkentje
Die het te veel opulent maken!)
En - let op! - een bescheiden geheim
Maar van mij, wat betreft de feijoada:
Een verse, geschild tong
Die samen met de rest moet koken.
Als dat gedaan is, verwijder de pit
Voldoende, die goed geplet
Wordt toegevoegd aan de mooie stoofpot
Zodat er een dikke saus ontstaat.
Die gaat terug in de ketel
Waarin de dichter, met een goede voortekenen
Bladeren van laurier moet strooien
Met een klassieke en heidense gebaar.
Het is nutteloos te zeggen dat, ondertussen
Op een apart vuur in deze strijd
Moeten, allemaal blij
Mooie schijfjes worst worden gebakken.
Terwijl daarnaast, op een zacht vuur
Zich van genot verkwikkend
Ook het heerlijke spek moet worden gebakken
In zijn vet, dat is het beste.
In dat vet, trouwens
(Beter vet is er niet!)
Moet daarna de kool gebakken worden
Fijngehakt, op een vrolijk en snel vuur.
Een farofa? - heeft zijn dagen...
Maar dan wel in de boter!
De koude sinaasappel, in schijfjes
(Select of uit Bahia) - en dat is het.
Alleen in de laatste kookbeurt
Om op tafel te brengen, laat je
Een beetje van het vet
Van de worst in het gerecht vallen - en roer.
Wat een plezier vraagt een lichaam
Na zo'n bonenmaaltijd?
- Uiteraard een hangmat
En een kat om over te strijken...
Taak volbracht. Nooit is het tevergeefs
Het woord van een dichter... - nooit!
Omarm het, in Brillat-Savarin
Jouw Vinicius de Moraes.