Angel in the mirror
Pale the sunset,
slowly diing out in my heart.
Undefined, twisted, sad
the shapes of this dreamscape,
smothered by my tears.
In the mirror your eyes,
angel's eyes, dissolve like
burning brand the petrified ice of my soul.
Oh my dark angel,
now I can touch your face,
smell your perfume,
listen to the echo of your voice,
whisper secret words, which
like velvet waves break down on
the tips of toes and in silence,
on the sleep and the shadows of the night.
Hallo my moon, drawed with pastels,
rising and staring at me dubious and sweet,
plays your harp with the fingers of
the wind and lulls my tears,
looks at yourself in the mirror this night too
in my purple and alleviated tears
from the softened song.
Oh my sweet angel,
you can feel my despair sliping in the air,
drove by the wind.
Clasp my hands once again,
drink my betrayed tears.
In the mirror your eyes,
angel's eyes, dissolve like
burning brand the petrified ice of my soul.
Engel in de spiegel
Bleek de zonsondergang,
langzaam doof ik in mijn hart.
Onbepaald, verwrongen, treurig
de vormen van dit droomland,
verdrongen door mijn tranen.
In de spiegel jouw ogen,
engelenogen, vervagen als
brennend merk het versteende ijs van mijn ziel.
Oh mijn donkere engel,
nu kan ik je gezicht aanraken,
je parfum ruiken,
luisteren naar de echo van je stem,
fluisteren geheime woorden, die
als fluwelen golven neerdalen op
de toppen van mijn tenen en in stilte,
op de slaap en de schaduwen van de nacht.
Hallo mijn maan, getekend met pastels,
opkomend en kijkend naar me, twijfelend en zoet,
speelt je harp met de vingers van
de wind en wiegt mijn tranen,
kijkt ook deze nacht naar jezelf in de spiegel
in mijn paarse en verlichte tranen
van het verzachte lied.
Oh mijn zoete engel,
jij kunt mijn wanhoop voelen die in de lucht glijdt,
gedreven door de wind.
Pak mijn handen nogmaals vast,
drink mijn verraden tranen.
In de spiegel jouw ogen,
engelenogen, vervagen als
brennend merk het versteende ijs van mijn ziel.