Mi Perdicion
Amanece y me despierto
Cierro mis ojos abiertos
Siempre estás en mi mente
Y no te puedo evitar.
Me pasa cada segundo
Te imagino aquí en mi mundo
Yo trabando las puertas
Y vos que no te vas,
No te vas, no te vas.
Pero llega el momento que
Me demuestra que me equivoqué
Que fue sólo un sueño que otra vez soñé.
Porque sos mi perdición
Cuando haces tu aparición
Es mi torpe corazón
No hay más palabras.
Porque nublas mi razón
En mi mente un apagón
Y en mi torpe corazón
No hay más palabras de amor.
Corro a tocar tu puerta
Me abres en cámara lenta
Me estabas esperando y me invitas a entrar.
Y me dices que me amas
Que sin mi ya no eres nada
Me tomas fuerte en tus brazos
Y me quieres besar, y besar, y besar.
Pero llega el momento que
Me demuestra que me equivoqué
Que fue sólo un sueño que otra vez soñé.
Porque sos mi perdición
Cuando haces tu aparición
Es mi torpe corazón
No hay más palabras.
Porque nublas mi razón
En mi mente un apagón
Y en mi torpe corazón
No hay más palabras de amor.
Sueño, o realidad
Decime cuál es la verdad.
Porque sos mi perdición
Cuando haces tu aparición
Es mi torpe corazón
No hay más palabras.
Porque nublas mi razón
En mi mente un apagón
Y en mi torpe corazón
No hay más palabras...
Porque nublas mi razón
En mi mente un apagón
Y en mi torpe corazón
No hay más palabras de amor
No hay más palabras
No hay más palabras de amor.
Mijn Verdoemenis
De zon komt op en ik word wakker
Sluit mijn open ogen
Altijd ben je in mijn gedachten
En ik kan je niet ontlopen.
Het overkomt me elke seconde
Ik stel me voor dat je hier in mijn wereld bent
Ik sluit de deuren af
En jij gaat niet weg,
Je gaat niet weg, je gaat niet weg.
Maar er komt een moment dat
Me laat zien dat ik me vergist heb
Dat het maar een droom was die ik weer droomde.
Want jij bent mijn verdoemenis
Wanneer je verschijnt
Is het mijn klunzige hart
Er zijn geen woorden meer.
Want je vertroebelt mijn verstand
In mijn hoofd een blackout
En in mijn klunzige hart
Zijn er geen woorden van liefde meer.
Ik ren naar je deur
Je opent langzaam voor me
Je wachtte op me en nodigt me uit om binnen te komen.
En je zegt dat je van me houdt
Dat je zonder mij niets bent
Je houdt me stevig in je armen
En je wilt me kussen, en kussen, en kussen.
Maar er komt een moment dat
Me laat zien dat ik me vergist heb
Dat het maar een droom was die ik weer droomde.
Want jij bent mijn verdoemenis
Wanneer je verschijnt
Is het mijn klunzige hart
Er zijn geen woorden meer.
Want je vertroebelt mijn verstand
In mijn hoofd een blackout
En in mijn klunzige hart
Zijn er geen woorden van liefde meer.
Droom, of realiteit
Vertel me wat de waarheid is.
Want jij bent mijn verdoemenis
Wanneer je verschijnt
Is het mijn klunzige hart
Er zijn geen woorden meer.
Want je vertroebelt mijn verstand
In mijn hoofd een blackout
En in mijn klunzige hart
Zijn er geen woorden meer...
Want je vertroebelt mijn verstand
In mijn hoofd een blackout
En in mijn klunzige hart
Zijn er geen woorden van liefde meer
Er zijn geen woorden meer
Er zijn geen woorden van liefde meer.