Até Ti
Eu pertenço-te
Que grande confusão
É a minha alma
A admiti-lo
Desde aquele dia
Inesquecível e belo
O caminho conduziu-me
Incontrolável apelo
Até Ti
Tardes e horizontes
Atalhos e estradas
Campos e montes
Setas e espadas
Vielas, ruas
De sentido invariável, até ti
Humana Roma
És a certeza inquebrantável
Que ao meu corpo se soma
Que ao meu corpo se soma
Cada pedra
Cada tropeço
Cada percalço
Cada punhalada
Cada desencanto
Cada começo
Cada enganadora escada
Foram passos no escuro
Encontrando o trilho certo
Na distante luz de teus cabelos
Memória que me fez desperto
Nada nem ninguém engana o destino
Apenas nos enganamos a nós próprios
Vezes e vezes sem conta
Até o aceitarmos como algo nosso
E eu aceito ser teu
Hasta Ti
Yo te pertenezco
Qué gran confusión
Es mi alma
Admitirlo
Desde aquel día
Inolvidable y hermoso
El camino me llevó
Incontrolable llamado
Hasta Ti
Tardes y horizontes
Atajos y caminos
Campos y montañas
Flechas y espadas
Callejones, calles
De sentido invariable, hasta ti
Humana Roma
Eres la certeza inquebrantable
Que se suma a mi cuerpo
Que se suma a mi cuerpo
Cada piedra
Cada tropiezo
Cada contratiempo
Cada puñalada
Cada desencanto
Cada comienzo
Cada engañosa escalera
Fueron pasos en la oscuridad
Encontrando el camino correcto
En la lejana luz de tus cabellos
Memoria que me mantuvo despierto
Nada ni nadie engaña al destino
Solo nos engañamos a nosotros mismos
Veces y veces sin contar
Hasta que lo aceptamos como propio
Y yo acepto ser tuyo
Escrita por: Paulo César Gonçalves / Virar DaSquina