Recordar é viver
Foi em setembro que te conheci
Trazias nos olhos a luz de Maio
Nas mãos o calor de Agosto e um sorriso
Um sorriso tão grande que não cabia no tempo
Ouve, vamos ver o mar
Foste o 30 de fevereiro de um ano por inventar
Falamos, falamos de coisas tão loucas e acabamos, em silêncio
Por unir as nossas bocas e eu aprendi a amar
Sim eu sei que tudo são recordações
Sim eu sei é triste viver de ilusões
Mas tu foste a mais linda história de amor
Que um dia me aconteceu e recordar é viver
Só tu e eu
Foi em Novembro que partistes
Levavas nos olhos as chuvas de Março
E nas mãos o mês frio de Janeiro
Lembro-me que me disseste que o meu corpo tremia
E eu que queria ser forte, respondi que tinha frio
Falei-te do vento norte
Não me digas adeus, quem sabe talvez um dia
Como eu tremia meu Deus! Amei como nunca amei
Fui louco? Não sei, talvez! Mas por pouco, muito pouco
Eu voltaria a ser louco; amar-te-ia outra vez
Sim eu sei que tudo são recordações
Sim eu sei é triste viver de ilusões
Mas tu foste a mais linda história de amor
Que um dia me aconteceu e recordar é viver
Só tu e eu
Herinneren is leven
Het was in september dat ik je leerde kennen
Jij had in je ogen het licht van mei
In je handen de warmte van augustus en een glimlach
Een glimlach zo groot dat hij niet in de tijd paste
Luister, laten we naar de zee gaan
Jij was de 30ste februari van een jaar dat uitgevonden moest worden
We spraken, spraken over zulke gekke dingen en eindigden, in stilte
Omdat we onze lippen bij elkaar brachten en ik leerde houden van
Ja, ik weet dat het allemaal herinneringen zijn
Ja, ik weet dat het verdrietig is om van illusies te leven
Maar jij was het mooiste liefdesverhaal
Dat ooit me is overkomen en herinneren is leven
Alleen jij en ik
Het was in november dat je vertrok
Je had in je ogen de regen van maart
En in je handen de koude maand januari
Ik herinner me dat je me vertelde dat mijn lichaam trilde
En ik die sterk wilde zijn, zei dat ik het koud had
Ik vertelde je over de noorderwind
Zeg me geen vaarwel, misschien ooit op een dag
Hoe ik trilde, mijn god! Ik hield van je als nooit tevoren
Was ik gek? Ik weet het niet, misschien! Maar voor heel weinig, heel weinig
Zou ik weer gek worden; ik zou je opnieuw liefhebben
Ja, ik weet dat het allemaal herinneringen zijn
Ja, ik weet dat het verdrietig is om van illusies te leven
Maar jij was het mooiste liefdesverhaal
Dat ooit me is overkomen en herinneren is leven
Alleen jij en ik