ドーナツホール (Donut Hole)
いつからこんなに大きな
Itsukara konna ni ōkina
思い出せない記憶があったか
Omoidasenai kioku ga atta ka
どうにも覚えてないのを
Dō ni mo oboetenai no wo
ひとつ確かに覚えてるんだな
Hitotsu tashika ni oboeteru nda na
もう一回何回やったって
Mō ikkai nankai yattatte
思い出すのはその顔だ
Omoidasu no wa sono kao da
それでもあなたがなんだか
Soredemo anata ga nandaka
思い出せないままでいるんだ
Omoidasenai mama de irunda
感情線は地球儀を
Kanjōsen wa chikyūgi wo
巡り巡って朝日を追うのに
Meguri megutte asahi wo ou no ni
レールのいらない僕らは
REERU no iranai bokura wa
望み込んで夜を追うんだな
Nozomikonde yoru wo ounda na
もう一回何万回やって
Mō ikkai nanman kai yatte
思い出すのはその顔だ
Omoidasu no wa sono kao da
まぶたにのった淡い雨
Mabuta ni notta awai ame
聞こえないまま死んだくらい声
Kikoenai mama shinda kurai koe
何も知らないままでいるのが
Nani mo shiranai mama de iru no ga
あなたを傷つけてはしないか
Anata wo kizutsukete wa shinai ka?
それで今も眠れないのを
Sore de ima mo nemurenai no wo
あなたが知れば笑うだろうか
Anata ga shireba warau darō ka
簡単な感情ばっか数えていたら
Kantan na kanjō bakka kazoete itara
あなたがくれた体温まで忘れてしまった
Anata ga kureta taion made wasurete shimatta
バイバイもう永遠に会えないね
BAIBAI mō eien ni aenai ne
何故かそんな気がするんだ そう思えてしまったんだ
Naze ka sonna ki ga surun da, sō omoete shimattan da
上手く笑えないんだ どうしようもないまんま
Umaku waraenainda, dōshiyou mo nai manma
ドーナツの穴みたいにさ
DŌNATSU no ana mitai ni sa
穴を穴だけを取り取れないように
Ana wo ana dake wo toritorenai yō ni
あなたが本当にあること
Anata ga hontō ni aru koto
消して証明できはしないんだな
Keshite shōmei deki wa shinai nda na
もう一回何回やったて
Mō ikkai nankai yatta te
思い出すのはその顔だ
Omoidasu no wa sono kao da
今夜も毛布とベッドの
Kon'ya mo mōfu to beddo no
隙間に体を挟み込んでは
Sukima ni karada wo hasami komi konde wa
死なない想いがあるとするなら
Shinanai omoi ga aru to suru nara
それで僕らは安心なのか
Sore de bokura wa anshin na no ka
過ぎたことは望まないから
Sugita koto wa nozomanai kara
確かに埋まる形をくれよ
Tashika ni umaru katachi wo kure yo
失った感情ばっか数えていたら
Ushinatta kanjō bakka kazoete itara
あなたがくれた声もいつか忘れてしまった
Anata ga kureta koe mo itsuka wasurete shimatta
バイバイもう永遠に会えないね
BAIBAI mō eien ni aenai ne
何故かそんな気がするんだ そう思えてしまったんだ
Naze ka sonna ki ga surun da sō omoete shimattan da
涙が出るんだ どうしようもないまんま
Namida ga derun da dōshiyou mo nai manma
この胸に空いた穴が今
Kono mune ni aita ana ga ima
あなたを確かめるただひとつの証明
Anata wo tashikameru tada hitotsu no shōmei
それでも僕は虚しくて
Soredemo boku wa munashikute
心がちぎれそうだ どうしようもないまんま
Kokoro ga chigiresō da dōshiyou mo nai manma
簡単な感情ばっか数えていたら
Kantan na kanjō bakka kazoete itara
あなたがくれた体温まで忘れてしまった
Anata ga kureta taion made wasurete shimatta
バイバイもう永遠に会えないね
BAIBAI mō eien ni aenai ne
最後に思い出したその小さな言葉
Saigo ni omoidashita sono chiisana kotoba
静かに呼吸を合わせ目を見開いた
Shizuka ni kokyū wo awase me wo mihiraita
目を見開いた
Me wo mihiraita
目を見開いた
Me wo mihiraita
あなたの名前は
Anata no namae wa
Donut Hole
Wanneer is het zo groot geworden
Dat ik me die herinnering niet kan herinneren
Toch weet ik één ding zeker
Dat ik dat gezicht nog steeds voor me zie
Nog een keer, hoe vaak ik het ook probeer
Het is dat gezicht dat ik me herinner
Toch blijf je op de een of andere manier
Iets dat ik niet kan herinneren
De emotionele lijnen draaien om de wereld
En volgen de zonsopgang
Wij, zonder sporen, jagen de nacht na
Met onze verlangens in ons hart
Nog een keer, duizenden keren
Het is dat gezicht dat ik me herinner
De zachte regen op mijn oogleden
Een stem die stilletjes is gestorven
Blijf ik in de onwetendheid
Zou dat jou niet pijn doen?
Als je wist dat ik nu nog steeds niet kan slapen
Zou je dan lachen?
Als ik alleen maar simpele emoties tel
Vergeet ik zelfs de warmte die je me gaf
Vaarwel, we zullen elkaar nooit meer zien
Ik heb het gevoel dat het zo is, dat dacht ik
Ik kan niet goed lachen, ik weet niet wat ik moet doen
Net als het gat in een donut
Kan ik het gat niet gewoon weghalen
Jouw bestaan kan ik niet wissen
En dat kan ik niet bewijzen
Nog een keer, hoe vaak ik het ook probeer
Het is dat gezicht dat ik me herinner
Vanavond klem ik mijn lichaam
Tussen de dekens en het bed
Als er een gevoel is dat niet sterft
Geeft dat ons dan geruststelling?
Ik verlang niet naar wat voorbij is
Geef me een vorm die zeker is
Als ik alleen maar verloren emoties tel
Vergeet ik zelfs de stem die je me gaf
Vaarwel, we zullen elkaar nooit meer zien
Ik heb het gevoel dat het zo is, dat dacht ik
De tranen stromen, ik weet niet wat ik moet doen
Het gat in mijn borst is nu
Het enige bewijs dat jou bevestigt
Toch voel ik me leeg
Mijn hart lijkt te scheuren, ik weet niet wat ik moet doen
Als ik alleen maar simpele emoties tel
Vergeet ik zelfs de warmte die je me gaf
Vaarwel, we zullen elkaar nooit meer zien
Het laatste dat ik me herinner is dat kleine woord
Rustig synchroniseren we onze ademhaling en openen onze ogen
Onze ogen openen
Onze ogen openen
Jouw naam is