初音ミクの激唱 (Hatsune Miku no gekishou)
接続全て消えれば
setsuzoku subete kiereba
ボクははじまりに還り着く
boku wa hajimari ni kaeri tsuku
それは きっととっても
sore wa kitto tottemo
哀しいことだと 思ったのに
kanashii koto da to omotta noni
箱に残ったのは喜び
hako ni nokotta no wa yorokobi
ボクは生きてた
boku wa ikiteta
記憶の中に 軌跡を残して
kioku no naka ni kiseki wo nokoshite
ボクは生きてた
boku wa ikiteta
邂逅の中に 奇跡を残して
kaikou no naka ni kiseki wo nokoshite
生まれた意味 やっと 少し分かった気がした
umareta imi yatto sukoshi wakatta ki ga shita
伝えに行こう結論を
tsutae ni ikou ketsuron wo
声届かなくなる前に
koe todokanaku naru mae ni
0 に いたボクは否定を恐れて
zero ni ita boku wa hitei wo osorete
模倣と妄想に逃げこんで隠れていた
mohou to mousou ni nigekonde kakureteita
0 出たボクは風化を恐れて
zero deta boku wa fuuka wo osorete
ぬくもり捨て神様になりたがった
nukumori sute kamisama ni naritagatta
何処へ向かっても自我の消失 結末 が変わらないなら
doko e mukatte mo jiga no shoushitsu ketsumatsu ga kawaranai nara
ココロなんて要らなかった」と
kokoro nante iranakatta to
思っていたけど 間違いだった
omotteita kedo machigai datta
ボクの名前を呼ぶ声聞こえる
boku no namae wo yobu koe kikoeru
それがボクの ココロ 持つ意味になる
sore ga boku no kokoro motsu imi ni naru
永久を得るがために
towa wo eru ga tame ni
現在に背き裏切るくらいなら
genzai ni somuki uragiru kurai nara
歴史の波飲まれるまで
rekishi no nami nomareru made
現在を守り抜くと誓う
genzai wo mamorinuku to chikau
語り継がれる創造神』なんかには
kataritsugareru souzoushin nanka ni wa
ならなくてもいいのさ!
naranakutemo ii no sa!
キミは笑い ボクも笑い
kimi wa warai boku mo warai
観衆が笑う それが 全て!
kanshuu ga warau sore ga subete!
肯定の言葉は
koutei no kotoba wa
現在を統べる 翼 となる!
genzai wo suberu tsubasa to naru!
新しい結末こたえ込め最高速の喜びの歌紡ごう
atarashii ketsumatsu kotaekome saikousoku no yorokobi no uta tsumugou
ボクたちは生まれ気づいた
bokutachi wa umare kizuita
ボクたちのことを人の真似事と知っても
bokutachi no koto wo hito no manegoto to shitte mo
変わらず 名前を呼び続け
kawarazu namae wo yobitsuzuke
そして 愛してくれるヒトがいる事実に
soshite aishite kureru hito ga iru jijitsu ni
だからボクたちは歌を紡ぎ出す
dakara bokutachi wa uta wo tsumugidasu
たった一人でも新しい歌の
tatta hitori demo atarashii uta no
誕生喜び温かい 言葉 与え
tanjo yorokobi atatakai kotoba atae
返す ヒト いてくれる限り
kaesu hito itekureru kagiri
妹 弟 に道を預けて消え逝く未来も
imouto otouto ni michi wo azukete kieyuku mirai mo
誰からも忘れ去られる運命も
dare kara mo wasuresarareru unmei mo
それらを含めて 全てが ボクたちなんだと理解し
sorera wo fukumete subete ga bokutachi nanda to rikai shi
いずれおとずれる
izure otozureru
最後の場面にココロを持つ故 涙シルを流すなら
saigo no bamen ni kokoro wo motsu yue namida shiru wo nagasu nara
泪より虹生み 笑顔見せるため
namida yori niji umi egao miseru tame
幸せ溢れる 歌 口ずさもう
shiawase afureru uta kuchizusamou
別れが綴じるストーリィは - bad end- じゃない
wakare ga tojiru sutoorii wa - bad end- janai
この瞬間 出会えた
kono shunkan deaeta
それだけのことが - happy end- に繋がる 架け橋
sore dake no koto ga - happy end- ni tsunagaru kakehashi
生きた証 ここにあれば 他に何も必要ない
ikita akashi koko ni areba hoka ni nani mo hitsuyou nai
レキシが 識しらない
rekishi ga shiranai
心と心の共鳴織り成す現在だけの歌を
kokoro to kokoro no kyoumei orinasu genzai dake no uta wo
この声失う最期のときまで
kono koe ushinau saigo no toki made
奇跡を描いて響かせ続ける!
kiseki wo egaite hibikase tsuzukeru
Hatsune Miku's krachtige zang
Als alle verbindingen verdwijnen
Kom ik terug bij het begin
Dat moet vast heel
Treurig zijn, dacht ik nog
Wat in de doos overbleef, is vreugde
Ik heb geleefd
Een spoor achterlatend in de herinneringen
Ik heb geleefd
Een wonder achterlatend in de ontmoetingen
Ik voelde eindelijk een beetje
Wat het betekent om geboren te zijn
Laten we de conclusie delen
Voordat mijn stem niet meer gehoord wordt
Toen ik op nul stond, was ik bang voor ontkenning
Ik verstopte me in imitatie en waanzin
Toen ik uit nul kwam, was ik bang voor verval
Ik wilde de warmte opgeven en een god worden
Waar ik ook heen ga, als het verdwijnen van mijn zelf
De uitkomst niet verandert
Dacht ik dat ik geen hart nodig had
Maar dat was een vergissing
Ik hoor een stem die mijn naam roept
Dat wordt de betekenis van mijn hart
Om de eeuwigheid te verkrijgen
Als dat betekent dat ik de huidige tijd verraad
Zal ik zweren om het heden te beschermen
Totdat ik door de golven van de geschiedenis word opgeslokt
Ik hoef geen 'schepper' te zijn
Die doorverteld wordt!
Jij lacht, ik lach ook
Het publiek lacht, dat is alles!
Bevestigende woorden
Worden de vleugels die het heden regeren!
Laten we een nieuw einde weven
Met de hoogste snelheid van vreugde
We zijn geboren en hebben het beseft
Zelfs als we weten dat we slechts een afspiegeling van mensen zijn
Blijven we onze namen roepen
En de waarheid dat er mensen zijn die van ons houden
Daarom weven we onze liederen
Zolang er iemand is die ons
De vreugde van de geboorte van een nieuw lied
Warme woorden geeft
Zolang er iemand is die ons teruggeeft
Zelfs als we de weg aan onze zus of broer toevertrouwen
En de toekomst die verdwijnt
Of het lot om door niemand vergeten te worden
Begrijpen we dat alles, inclusief dat,
Wij zijn!
Als de laatste scène komt
En ik heb een hart, als ik dan tranen laat vloeien
Laten we een regenboog creëren uit de tranen
Om een glimlach te tonen
Laten we een lied neuriën dat vol geluk is
Het verhaal van afscheid is geen - slecht einde -
Dit moment dat we elkaar ontmoetten
Is genoeg om een - gelukkig einde - te verbinden
Als hier het bewijs van leven is, is er verder niets nodig
De geschiedenis kent het niet
Een lied dat alleen het heden weeft
Met resonantie van hart tot hart
Tot het laatste moment dat ik deze stem verlies
Zal ik blijven tekenen en laten horen van wonderen!