Bou Getsu
ようびにさすこうこつなめゆうわくのしたたるあせ
Yōbi ni sasu kōkotsu na me yūwaku no shitataru ase
からだははわすこごえるゆびしんもてあそぶ
karada hawasukogoeru yubi shin moteasobu
あざわらうりせいのかせそのくさりこわせば
azawarau risei no kase sono kusari kowase ba
おそれすらもゆえつえかわる
osore sura mo yuetsu e kawaru
からみあうこえゆれて
karamiau koe yure te
もうもとめるままにおぼれて
mō motomeru mama ni obore te
ほうまつのゆめがたり
hōmatsu no yume ga tari
さあもちづきのやみよをきりさいて
sā mochizuki no yamiyo o kirisai te
ほとばし（ほとばし）るいのちのねつのりまではいあがる
hotobashi ( hotobashi ) ru inochi no netsu nōri made haiagaru
にぎりかえすゆびさきまでこどうかさねる
nigirikaesu yubisaki made kodō kasaneru
あかりはきえじがまわりゆめからさめるまえに
akari wa kie ji ga mawari yume kara sameru mae ni
だきすくめてただただつよく
dakisukume te tadatada tsuyoku?
だれのめにもとどかぬすばこのかたすみに
( dare no me ni mo todoka nu subako no katasumi de
はいとくにおびえながらももどえ、はいつくばり
haitoku ni obie nagara mo modae, hai tsu kubari
たが（たが）をはずしたこころのさけびが
taga ( ta ga ) o hazushi ta kokoro no sakebi ga
からだのoku、okuへときざまれてゆく
karada no oku, oku e to kizamare te yuku )
みちいつるつきあかり
michi itsu ru tsukiakari
そっとはかないこく（とき）をてらして
sotto hakanai koku ( toki ) o terashi te
いっぺん（ひとはら）のものがたり
ippen ( hito hira ) no monogatari
そうににんだけのいちぺーじ（ぺーじ
sō ni nin dake no ichi pēji ( pēji )
からみあうこえゆれて
karamiau koe yure te
もうもとめるままにおぼれて
mō motomeru mama ni obore te
ほうまつのゆめがたり
hōmatsu no yume ga tari
さあもちづきのやみよをきりさいて
sā mochizuki no yamiyo o kirisai te
Bou Getsu
Dagen stralen met verleidelijke ogen, zweet dat druppelt
Lichaam dat trilt, vingers die spelen
De rede lacht, als die keten breekt
Zelfs angst verandert in verlangen
Verweven stemmen, ze trillen
Ik verdrink in wat ik verlang
De droom van de ondergang is genoeg
Laten we de nacht van de volle maan doorknippen
Vlammen (vlammen) stijgen tot de hitte van het leven
Tot de punt van mijn vingers, de hartslag versnelt
Het licht dooft, de aarde draait, voor ik ontwaak uit de droom
Omarm me, zo sterk als maar kan?
(Geen enkele blik kan me bereiken, in de hoek van de doos
Terwijl ik bang ben voor de verdorvenheid, keer ik terug, geef het door
De schreeuw van mijn hart, die de ketens verbreekt
Wordt in mijn lichaam, dieper en dieper gegraveerd)
De weg onder het maanlicht
Verlicht zachtjes de vluchtige tijd
Een verhaal van één blad
Zo is er slechts één pagina voor twee mensen
Verweven stemmen, ze trillen
Ik verdrink in wat ik verlang
De droom van de ondergang is genoeg
Laten we de nacht van de volle maan doorknippen