Verschroeide Verlatenheid
Een aslaag bedekt
De verschroeide vlakte,
Waar men ook kijkt
D'enige kleur is zwart.
Weer koud voelt de aarde
Na een verhitte strijd
Met het vuur en de wind,
'n Spel der elementen
Grimmig en imposant.
Er is niets dat hier nog leeft
Op deze plek des onheils
Waar de Dood zo hard sloeg
Dat zelfs de gieren zwijgen...
Soledad Abrasadora
Una capa de ceniza cubre
La llanura abrasada,
Dondequiera que se mire
El único color es negro.
De nuevo la tierra se siente fría
Después de una batalla ardiente
Con el fuego y el viento,
Un juego de elementos
Sombrío e imponente.
No hay nada que aún viva aquí
En este lugar de desgracia
Donde la Muerte golpeó tan fuerte
Que incluso los buitres callan...