Schemering
Ik zag je in de kamer zitten
Maar jij had me niet gehoord
Ik bleef wachten op een teken, op een woord
Ik las de pijn van jaren in je ogen en ik dacht
Aan het noodlot dat ons ooit tesamen bracht
Ik zag hoe je won, hoe je verloor
Hoe je nog altijd wacht
Hoe je alles wil verwerken zonder klacht
Ik zag in 't licht de harde lijnen
Wrange trekken om je mond
En de schaduw van de leegte op de grond
Ik bleef onwennig zitten met mijn handen in mijn haar
Wij verschillen echt niet zoveel van elkaar
Eerst dacht ik nog: "Ik doe het toch"
Maar ook dat ging voorbij
God, wat hielp het ons vooruit als ik het zei
Misschien dat jij op een morgen
Aan een nieuw bestaan begint
Met een zachte, trouwe vader voor je kind
In een huis met grote ramen
Met een boomgaard en een haag
En geen spoor meer van de rotzooi van vandaag
Misschien verzacht dat op die dag
Voor mij dan ook de pijn
Misschien dat het me helpt mezelf te zijn
Anochecer
Vi que estabas sentado en la habitación
Pero tú no me escuchabas
Seguí esperando una señal, una palabra
Leí el dolor de años en tus ojos y pensé
En el destino que alguna vez nos unió
Vi cómo ganabas, cómo perdías
Cómo aún esperas
Cómo quieres procesarlo todo sin queja
Vi en la luz las duras líneas
Rasgos amargos alrededor de tu boca
Y la sombra del vacío en el suelo
Seguí sentado incómodo con las manos en la cabeza
Realmente no somos tan diferentes
Al principio pensé: 'De todos modos lo haré'
Pero eso también pasó
Dios, ¿de qué sirvió si lo dije?
Tal vez en una mañana
Comiences una nueva vida
Con un padre suave y fiel para tu hijo
En una casa con grandes ventanas
Con un huerto y un seto
Y sin rastro del desastre de hoy
Quizás eso alivie en ese día
También mi dolor
Quizás eso me ayude a ser yo mismo