De Lebergse Hoogte
Op de Lebergse hoogte, heeft mijn moeder verteld
In de schaduw van de oude kapel
Waar tussen de beuken en het eind van de baan
Het zware geschut heeft gestaan
Ze vertelt hoe ze 't doffe gedreun heeft gehoord
Hoe de rust van dit dorp door 't geweld werd verstoord
En ze weet nog precies waar die vreemde soldaat
In zijn slaap overvallen werd door een granaat
En dan zie ik de foto's van kort na die tijd
En de sporen van de brutaliteit
Vergeelde getuigen van waanzin en strijd
De juichende mensen ten spijt
En ik hoor de verhalen van wraak en verraad
Van blinde vernielzucht en haat
Hoe het laffe gepeupel, niet gehinderd door 't Recht
In zijn domheid kon zeggen wie goed was of slecht
Ik sta weer op de heuvel en een man komt voorbij
Hij kijkt even schuchter naar mij
Hij stapt haastig verder als ik hem herken
Even schuw als wantrouwig, zolang ik hem ken
Ooit was hij jong, vol vuur, optimist
Geen verrader, maar idealist
Nu leeft hij al vijftig jaar schuw aan de kant
Wat zijn wij voor mensen, wat is dit voor een land
Desde la altura de Leberg
En la altura de Leberg, mi madre contaba
En la sombra de la vieja capilla
Donde entre los hayas y el final del camino
Estaba ubicada la pesada artillería
Ella cuenta cómo escuchó el sordo estruendo
Cómo la paz de este pueblo fue perturbada por la violencia
Y recuerda exactamente dónde aquel soldado extranjero
Fue sorprendido por una granada mientras dormía
Y luego veo las fotos de poco después de ese tiempo
Y las huellas de la brutalidad
Testigos amarillentos de la locura y la lucha
A pesar de la gente celebrando
Y escucho las historias de venganza y traición
De la destrucción ciega y el odio
Cómo la masa cobarde, sin ser detenida por la Justicia
En su estupidez podía decir quién era bueno o malo
Estoy de nuevo en la colina y un hombre pasa por delante
Me mira tímidamente por un momento
Se apresura a seguir su camino cuando me reconoce
Tan tímido como desconfiado, mientras lo conozco
Alguna vez fue joven, lleno de fuego, optimista
No un traidor, sino un idealista
Ahora ha vivido cincuenta años apartado y tímido
¿Qué clase de personas somos, qué clase de país es este?