Als Ik 's Avonds Nog Heel Even
Als ik 's avonds nog heel even in je kamer binnensluip
Kan het mij soms overkomen dat ik zachtjes bij je kruip
Om je kleine hand te voelen, die naast je hoofdje ligt
En je vingertjes te tellen in het laatste avondlicht
En ik knipoog in het donker naar de grote bruine beer
En 't is net of 'k hoor hem vragen: "Zo, kom jij ook nog een keer?"
Maar hij zwijgt en strooit zijn dromen en hij stuurt je nog een schaap
Om met jou door 't gras te lopen op het eiland van je slaap
Als een paar verdwaalde stralen van die goeie ouwe maan
In een eind'loze seconde langs de kamermuren gaan
Zie ik alle kleine dingen die je nu zo dierbaar zijn
Posters van Suske en Wiske, van Club Brugge en Piet Konijn
Op een schab je Legotreintje en een spaarvarken uit klei
UIt het kastje naast de wekker, een porret van jou en mij
Dan zou ik willen vragen: blijf gerust nog maar wat kind
Dat je deze kleine dingen nog heel lang belagrijk vindt
Maar dan zie ik je broze lijfje en de angst slaat mij om 't hart
Want de tijd gaat ook bij jou voort en de wereld is zo hard
Als ik je hier zo zie liggen, onbewust van het gevaar
Dat je morgen kan belagen, nu of straks of volgend jaar
Ik zie rotsblokken die vallen, lokkend water, diep en koud
Spuiten, pillen, snelle wagens, legerlaarzen in het woud
Je mompelt wat als ik rechtsta en mijn gedachten samenraap
Ik laat je nu beter alleen op het eiland van je slaap
Cuando por la noche me deslizo en tu habitación por un momento
Cuando por la noche me deslizo en tu habitación por un momento
A veces me sucede que me arrastro suavemente hacia ti
Para sentir tu pequeña mano, que yace junto a tu cabecita
Y contar tus deditos en la última luz de la tarde
Y guiñar un ojo en la oscuridad al gran oso marrón
Y es como si lo escuchara preguntar: '¿Así que, ¿vienes también otra vez?'
Pero él calla y esparce sus sueños y te envía una oveja más
Para caminar contigo por el pasto en la isla de tu sueño
Como unos pocos rayos perdidos de esa buena luna antigua
En un segundo interminable recorren las paredes de la habitación
Veo todas las pequeñas cosas que ahora te son tan queridas
Pósters de Suske y Wiske, del Club Brugge y de Piet Konijn
En un estante tu tren de Lego y un cerdito de arcilla
Desde el cajón junto al despertador, un empujón tuyo y mío
Entonces querría preguntar: quédate tranquilo un poco más como niño
Que encuentres estas pequeñas cosas importantes por mucho tiempo
Pero luego veo tu frágil cuerpecito y el miedo me invade
Porque el tiempo también avanza contigo y el mundo es tan duro
Cuando te veo aquí acostado, inconsciente del peligro
Que te puede acechar mañana, ahora o más tarde, el próximo año
Veo rocas que caen, agua tentadora, profunda y fría
Inyecciones, pastillas, autos rápidos, botas militares en el bosque
Murmuras algo cuando me levanto y reúno mis pensamientos
Te dejo ahora mejor solo en la isla de tu sueño