De kleuren van de steden
In de kleuren van de steden
valt de wereld in zijn plooi,
op zijn plaats en op zijn poten,
en hij pronkt er met den tooi
van de schitterende tonen
uit het prisma zonder toom
waar 'a mensen kunnen wonen
in 'ne polychromen droom,
kunnen wonen in 'ne polychromen droom.
Laat de kleuren van de steden
ons verleiden tot 'ne lach,
en beletten dat we kwijnen
in bedenkelijk gedrag,
'lijk versteende parvenukes
zonder leven in hun lijf,
zonder bloemen voor de ramen
van hun standingvol bedrijf,
voor de ramen van hun standingvol bedrijf.
Met acryl of zuiver olie,
mat pastel of aquarel;
in de jacht van alle dagen
zijn er kleuren in het spel
die de straten maquilleren
tot verleidelijke dam's,
die hun eigen etaleren
in de lichten van de trams,
etaleren in de lichten van de trams.
Ga maar zien, en constateren
dat de regenboog verbleekt
in het moedig reflecteren
van de verf die ge riekt
op de deuren en de muren
van café en restaurant,
bij Chinezen en Liguren
in Shangai en Avignon,
bij Chinezen in Shangai en Avignon.
't Is uit vrije wil gekomen
dat 'k de stad niet meer verlaat;
is 't in Gent, Madrid of Rome,
'k voel me 't beste in een straat,
tussen menselijke kleuren,
tussen kommer en jolijt,
en demonen die me sleuren
langs de wegen van den tijd,
totdat woorden en gedachten
onverbiddelijk vergaan
en de kleuren van de stad niet meer bestaan.
The Colors of the Cities
In the colors of the cities
The world falls into place,
Standing tall and steady,
And it shows off its grace
With the brilliant tones
From a wild prism's glow
Where people can find a home
In a vibrant dream, you know,
Can find a home in a vibrant dream.
Let the colors of the cities
Entice us to a smile,
And keep us from withering
In questionable style,
Like frozen wannabes
With no life in their veins,
No flowers in the windows
Of their high-status chains,
In the windows of their high-status chains.
With acrylic or pure oil,
Matte pastels or watercolor;
In the hunt of daily life,
Colors are in the score
That dress the streets up
Into tempting dames,
Who showcase their beauty
In the lights of the trams,
Showcase their beauty in the lights of the trams.
Go and see, and realize
That the rainbow fades away
In the bold reflection
Of the paint that you can smell
On the doors and the walls
Of cafes and restaurants,
At Chinese spots and Italians
In Shanghai and Avignon,
At Chinese spots in Shanghai and Avignon.
It's by my own free will
That I no longer leave the town;
Whether in Ghent, Madrid, or Rome,
I feel best on the ground,
Among human colors,
Between sorrow and delight,
And demons that pull me
Along the roads of time,
Until words and thoughts
Inevitably decay
And the colors of the city fade away.