Gedonder In Magh Tuireadh
Vijftien slagen van zijn hamer en vijf lansen liggen klaar
Vijf maal hijsen wij zijn hoorn en wij zijn vertrekkensklaar
Fomorianen zullen sterven, ze gaan Ruadan achterna
Zoon van Danu, Godensmid, Goibniu wij groeten u!
"Al duurt de slacht nog zeven jaar, ik vernieuw elk gebroken zwaard
Ik slijp elke botte lans en bedien je als de beste waard
Mijn waap'nen treffen altijd doel en dood reist immer met hen mee!"
Zoon van Danu, Godensmid, Goibniu wij groeten u!
De zon rees die dag in het westen en zou verblindend gaan schijnen
Donder kwam toen van beneden en de Unsenn vulde zich met lijken
We stonden kniediep in het bloed, 't werd moeilijk om niet uit te glijden
Goibnius wapens krijsten fel: "Fomor, jij gaat eraan!"
Balor met Boze Oog wervelde door onze rangen
Sloeg Macha en Nuada neer, Danu's Stam door vrees bevangen
Maar de Ioldanach schitterde en steeg boven het slagveld uit
"Balar Beimann - voel mijn toorn en vertrek naar de duisternis!"
Het Boze Oog voor immer dicht, 't Fomoriaanse vuur gedoofd
Vuige wezens uit de zee van hun stinkende trots beroofd
En toen kwam de Morrigù, "Koningen, herrijs op dit veld!"
Met hen reed de Victorie mee en de Fomor blies de kraaienmars!
De morgenstond kleurt Magh Tuireadh even rood als toen die dag
Vage schimmen in de nevel mijmeren over een nieuwe slag
Een schuimbekkende horde, houdt wederom de wapens g'reed en
Wie goed luistert hoort in de wind de echo van een oorlogskreet
Vijftien slagen van zijn hamer en de lansen zijn weer klaar
Vijf maal hijsen wij zijn hoorn, de heidenen zijn weder daar
Balors geest aan onze zijde, een nieuw en ontzagwekkend pact
Goibnius wapens krijsen weer: "Verdrukker, jij gaat eraan!"
Ruido en Magh Tuireadh
Quince golpes de su martillo y cinco lanzas listas
Cinco veces levantamos su cuerno y estamos listos para partir
Los Fomorianos morirán, seguirán a Ruadan
Hijo de Danu, Dios herrero, ¡Goibniu te saludamos!
'Aunque la batalla dure siete años, renuevo cada espada rota
Afilo cada lanza embotada y te sirvo como el mejor posadero
Mis armas siempre alcanzan su objetivo y la muerte siempre los acompaña'
Hijo de Danu, Dios herrero, ¡Goibniu te saludamos!
El sol se levantó ese día en el oeste y brillaría cegadoramente
El trueno vino de abajo y el Unsenn se llenó de cadáveres
Estábamos hasta las rodillas en sangre, era difícil no resbalar
Las armas de Goibnius chillaban fuerte: '¡Fomor, tú vas a caer!'
Balor con el Ojo Malvado giraba por nuestras filas
Derribó a Macha y Nuada, el Clan de Danu presa del miedo
Pero el Ioldanach brillaba y se elevaba sobre el campo de batalla
'Balor Beimann - siente mi ira y vete a la oscuridad!'
El Ojo Malvado cerrado para siempre, el fuego Fomoriano extinguido
Criaturas viles del mar despojadas de su orgullo apestoso
Y entonces llegó la Morrigù, '¡Reyes, resuciten en este campo!'
Con ellos cabalgaba la Victoria y los Fomor entonaban la marcha de los cuervos
La aurora tiñe Magh Tuireadh de rojo como aquel día
Sombras vagas en la niebla reflexionan sobre una nueva batalla
Una horda espumante, prepara nuevamente las armas
Y quien escuche atentamente en el viento oirá el eco de un grito de guerra
Quince golpes de su martillo y las lanzas están listas de nuevo
Cinco veces levantamos su cuerno, los paganos han regresado
El espíritu de Balor a nuestro lado, un nuevo y temible pacto
Las armas de Goibnius chillan de nuevo: 'Opresor, tú vas a caer!'