Caorthannachs Wederkeer
"Vanuit de zee zal ik herrijzen, mijn geslacht zal wederkeren
Uit de zee zal ik verrijzen, dit land wordt weerom van mij
Diegene die mij verjoeg, die is al lang wormaangevreten
Tijd is rijp, 't wachten gedaan, de winterslaap is nu voorbij!"
Diep in het woud en goed verscholen
Beweegt iets onder het bladertapijt
't Is de grote Ramhoornige Slang
Want ja inderdaad ook voor haar is het tijd
Ze kronkelt en spuwt, de ogen wijd open
Vertrekt op reis want haar meester wacht
De God van het Woud, van wild- en van puurheid
Hij wacht reeds op haar met hernieuwde kracht
De vlakte van Magh-slecht ontwaakt
Er broeit iets in de ondergrond
Twaalf stenen kiemen langzaamaan
De dertiende staat weer waar hij ooit stond
De God'lijke Worm, de Heer van de Heuvel
Is in al zijn glorie weer daar
Onder een stadig wassende maan
Is Crom-Cruaich voor bloedoffers klaar
Wandelend door veld en woud
Vergezeld door eeuwenoude
Meesters van het Land
Een tweede zon is nu gerezen
Lughs wonden zijn genezen
Hij staat op
Caorthannachs wederkeer!
Caorthannachs wederkeer!
Een nieuw tijdperk kondigt zich aan
Het oude zal al snel vergaan
Vals, kreupel en laf!
Caorthannach, bestijg je troon
Crom-Cruaich, eis je loon
In ons Heidenland!
Groene heuvels zullen weer schijnen
Als het Hert al over hen draaft
Bomen, dalen, bossen verschijnen
De waanzin uit het oosten gelaafd
Een ultieme harmonie doordringt
Een land dat zwijgt over de dwaasheid van toen
En de bard die dit verhaal bezingt
Mijmert: "Was dit alles slechts een vals visioen?"
El Regreso de Caorthannach
Desde el mar resurgiré, mi linaje retornará
Desde el mar me levantaré, esta tierra volverá a ser mía
Quien me desterró, hace tiempo fue devorado por gusanos
El tiempo ha llegado, la espera ha terminado, el letargo invernal ha pasado
Profundamente en el bosque y bien oculto
Algo se mueve bajo el tapiz de hojas
Es la gran Serpiente de Cuernos de Carnero
Porque sí, también para ella es hora
Se retuerce y escupe, con los ojos bien abiertos
Parte en un viaje pues su maestro espera
El Dios del Bosque, de lo salvaje y lo puro
Él la espera con renovada fuerza
La llanura de Magh despierta lentamente
Algo bulle bajo tierra
Doce piedras germinan poco a poco
La decimotercera vuelve a estar donde solía estar
El Divino Gusano, el Señor de la Colina
Está de vuelta en todo su esplendor
Bajo una luna que crece constantemente
Crom-Cruaich está listo para los sacrificios
Caminando por campos y bosques
Acompañado por antiguos
Maestros de la Tierra
Un segundo sol ha surgido ahora
Las heridas de Lugh han sanado
Él se levanta
¡El regreso de Caorthannach!
¡El regreso de Caorthannach!
Una nueva era se anuncia
La antigua pronto desaparecerá
Falsa, coja y cobarde
Caorthannach, toma tu trono
Crom-Cruaich, reclama tu recompensa
En nuestra Tierra Pagana
Las verdes colinas volverán a brillar
Mientras el Ciervo galopa sobre ellas
Árboles, valles, bosques aparecerán
Saciarán la locura del este
Una armonía suprema impregna
Una tierra que calla sobre la locura de antaño
Y el bardo que canta esta historia
Se pregunta: "¿Fue todo esto solo una visión falsa?"