Onder de Banier Van Het Gewei
Komt nu allen rond 't knetterend vreugdevuur
Want straks wordt ons gewonde land weer puur
De hordes van 't kruis, zij kwamen bij nacht
Moordend en brandend, ons land bruut verkracht
Maar nu heffen we 't hoofd en maken een vuist
De troepen van de paus worden dra vergruisd!
We scherpen de bijl en spannen de boog
We ontvouwen de banier en hijsen hem hoog
De galmende hoorn roept op tot de strijd
Als Gjallarhorns krijs vol haat en nijd
Nog eenmaal weerschijnt in ons zwaard 't offervuur
En voor de bezetter sloeg nu 't allerlaatste uur!
We stormen vooruit, we zijn één met het woud
Ons hart vol haat en ons staal steenkoud
Een grimmige roedel wolven belaagt nu 't kruis
Balor als akela - heidens feestgedruis
Hij schrikt uit zijn slaap - een man met een pij
Schreeuwt en sterft onder de banier van het gewei
In de smalende maneschijn heffen wij onze hoorn
en slurpen het bloed van zij die heersten tevoren!
De profetie werd een feit, de bezetter nu dood
Alles weer stil in 't bloedig morgenrood
Het gewei triomfeert, onze heidense trots
Verpletterde prompt de discipelen gods
De bijl blijft nu scherp, geen vernedering meer
Cernunnos staart op 't vertrapte kruis neer
Bajo la Bandera del Cuerno
Venid todos alrededor del fuego alegre y crepitante
Porque pronto nuestra tierra herida volverá a ser pura
Las hordas de la cruz vinieron de noche
Asesinando y quemando, brutalmente violaron nuestra tierra
Pero ahora levantamos la cabeza y hacemos un puño
¡Las tropas del papa pronto serán pulverizadas!
Afiliamos el hacha y tensamos el arco
Desplegamos la bandera y la izamos bien alto
El cuerno resonante llama a la batalla
Como el grito de odio y rencor de los cuernos de Gjallar
Una vez más brilla en nuestra espada el fuego del sacrificio
¡Y para el ocupante ha sonado la última hora!
Avanzamos, somos uno con el bosque
Nuestro corazón lleno de odio y nuestro acero helado
Una feroz manada de lobos acecha a la cruz
Balor como águila - fiesta pagana
Se despierta de su sueño - un hombre con una flecha
Grita y muere bajo la bandera del cuerno
En la burlona luz de la luna levantamos nuestro cuerno
¡Y bebemos la sangre de aquellos que gobernaron antes!
La profecía se hizo realidad, el ocupante ahora muerto
Todo vuelve a estar tranquilo en el sangriento amanecer
El cuerno triunfa, nuestro orgullo pagano
Aplastó rápidamente a los discípulos de dios
El hacha permanece afilada, no más humillación
Cernunnos mira fijamente la cruz pisoteada