Lyfjaberg
Sal din hug og lat den ri og renna
Med blinde augo vil du vegen finna
Djupt du dreg anden inn – let tankar svinna
Langsamt slepp anden fri – I vinden rida
Spinn spindel – tvinn I tankar, kverv I syn
Seidsongen, lint den lokkar hug or ham
Fram gjøno døri, gjøno kongro-sløri
Fram, ber med bare føt, den tunge børi
Ut in ditt indre ventar bratt ein sti
Høgt der på Lyvjarnut stend møyar ni
Ved fyrste stad der stiar krossar, biar du
Legg frå deg kleda, alt du eige med
Der du er på veg, er dei til ingen nytte
Børa letnar, framom ventar tyngre veg
Ved andre stad der stiar krossar, biar du
Legg frå deg tida, tunge tankar med
Der du er på veg, er dei til ingen nytte
Børa letnar, framom ventar tyngre veg
Ved tridje stad der stiar krossar, biar du
Legg frå deg reidsle, legg di maske ned
Der du er på veg, er dei til ingen nytte
Børa letnar, framom kjem dei tyngste steg
Nakjen der på nuten, kjenner berget deg
Nordre slær si ørnevengje, vinden dreg
Kring deg fær kvendeskuggar dansande
Ramme runar, mæl og manar, yve deg
Sott og sår
Or marg og bein
Or kjøt og blod
Or hold og skinn
I vær og vind
Ut du svinn
Eg manar deg inn I berget blå
Der korkje sol ell måne skin deg på
Eg maner til skogen der ingen bur
Og til den sjø som ingen ror
Djupt under jordfast stein
Til ingens mein
Gjønom elva renna
Havet venda
I vær og vind
Ut du svinn
Korkje sol ell måne
Skin deg på
Synk I den sjø som
Ingen ror
I elva renna
I havet venda
Lyvjaberg hev alltid stende
Til trøyst for sjuk og såra
Kvar og ein som berget kliv
Lækjast for livslang sott
Legg den att på Lyvjaberget
Hødgi der åar alle
Buktar støtt seg nord og nedan
Bergar den som berget maktar
Lyfjaberg
Laat je gedachten gaan en laat ze stromen
Met blinde ogen zul je de weg vinden
Diep trek je de geest naar binnen – laat gedachten verdwijnen
Langzaam laat je de geest vrij – in de wind rijden
Spin spinnen – draai in gedachten, keer in zicht
De seizoensmagie, het lint lokt de geest uit de schuilplaats
Voorbij de deur, voorbij de koninklijke schuilplaats
Vooruit, loop met blote voeten, de zware last
Buiten in je binnenste wacht een steile weg
Hoog daar op Lyvjarnut staan de maagden te wachten
Bij de eerste plek waar paden kruisen, wacht je
Leg je kleren af, alles wat je hebt
Waar je heen gaat, zijn ze van geen nut
De last verlicht, voor je wacht een zwaardere weg
Bij de tweede plek waar paden kruisen, wacht je
Leg de tijd af, zware gedachten met
Waar je heen gaat, zijn ze van geen nut
De last verlicht, voor je wacht een zwaardere weg
Bij de derde plek waar paden kruisen, wacht je
Leg je angst af, laat je masker vallen
Waar je heen gaat, zijn ze van geen nut
De last verlicht, voor je komen de zwaarste stappen
Naakt daar op de heuvel, kent de berg je
Noordelijke winden slaan hun arendsvleugels, de wind trekt
Om je heen dansen schaduwen van vrouwen
Rondom runen, spreken en roepen, boven je
Ziek en verwond
Uit merg en been
Uit vlees en bloed
Uit huid en vel
In weer en wind
Verdwijn je
Ik roep je in de blauwe berg
Waar noch zon noch maan je verlicht
Ik roep naar het bos waar niemand woont
En naar de zee waar niemand roeit
Diep onder de aardse steen
Tot niemand's kwaad
Door de rivier stroomt
De zee keert
In weer en wind
Verdwijn je
Noch zon noch maan
Verlicht je
Zink in de zee die
Niemand roeit
In de rivier stroomt
In de zee keert
Lyvjaberg heeft altijd gestaan
Als troost voor zieken en gewonden
Iedereen die de berg betreedt
Geneest van levenslange ziekte
Leg het weer op Lyvjaberget
Daar waar alle rivieren
Altijd naar het noorden en beneden buigen
Bergt degene die de berg kan dragen