Skuggehesten
Eg rir på ryggjen
Av den indre skuggjen
Mørk faks flagrar
I tankeheimens torevær
Skarpe hovar
Skarar djupe spor
I den indre sletta
Du er inkjevetta!
Eg rir mitt mørke
Det jagar fram
Eg rir i mørket
Alt ljos forsvann
Eg høyrer stega
Blind for alle vegar
Kjenner eim av fråde
Kjenner reidsla råde
Eg veit ramnen rop i tåka
Den fylgjer etter, vorde-kråka
Råder veg når jór jagar
Eg høyrer kun vingeslaga
Det er ormetunger
Som talar i øyre
Mæl dei ordi
Skuggjen vil høyre
Eg treng eit ljos!
Skirt er mitt von
Hulda, min sti
Kverva, mitt sjon
Me rei OG rende
Brande blakken sprengde
Me fann ein flod
Ved dalens blod
Men fole berre framåt bana
Fram! Like råkt som grana
Ein kan leda hest til vatn
Det er no eg stig av denne natten!
Eg ser eit ljos!
Ein ørliten eld
Er alt eg treng
Ravnen kallar klårt
Hugs lat ikkje døra stå på gløtt
Skuggjen i mørket lurar støtt
Schaduwpaard
Ik rijd op de rug
Van de innerlijke schaduw
Donkere manen fladdert
In de storm van mijn gedachten
Scherpe hoeven
Slepen diepe sporen
In de innerlijke vlakte
Jij bent niets waard!
Ik rijd mijn duisternis
Het jaagt me voort
Ik rijd in het donker
Alle licht is verdwenen
Ik hoor de stappen
Blind voor alle wegen
Voel de geur van schuim
Voel de angst heersen
Ik hoor de raaf roepen in de mist
Hij volgt me, de kraai van de dood
Geeft de weg aan als het paard jaagt
Ik hoor alleen de vleugelslagen
Het zijn slangentongen
Die in mijn oor spreken
Zeg die woorden
De schaduw wil horen
Ik heb licht nodig!
Schoon is mijn hoop
Hulda, mijn pad
Verlies, mijn zicht
We rijden EN rennen
De vurige schimmel barstte
We vonden een rivier
Bij het bloed van de vallei
Maar het paard gaat alleen maar vooruit
Vooruit! Net zo recht als de den
Je kunt een paard naar water leiden
Het is nu dat ik van deze nacht afstap!
Ik zie een licht!
Een klein vuurtje
Is alles wat ik nodig heb
De raaf roept helder
Vergeet niet de deur op een kier te laten
De schaduw loert altijd in het donker