From The Pulpits of Abomination
No less real than those whose voices echoes through the starless abyss
No less cruel their nature, no less harmful their intent
Of sinful seed, of soiled womb, circling the five wings throughout eternities
And in a tomb beneath the pyramid of faith, as a crown lain at their feet
Behold the pillaged and impure remains of a god who failed
Guarded by the giant pillars to be moved by the devil alone
For they are the stones of the throne of christ which he swallowed
And exhaled unto earth as his own!
Ichtus!
Thine gills art dried!
Iesous christos theou uios soter
Where there was heart shall be vertebra
...for your children have been led astray!
Ichtus!
Quench thine thirst with my urine
Warm as love it shall rinse through the salt in your lungs
For the thirst of the desert strangles all senses
Tempted art thou and noone can resist him...
None!
For what is the worth of a godless prophet whose tounge since long has dried,
In completeness bereft from grace?
Through milleniums tormented by the eternal eye and it's piercing vigilance
Doomed to fail, for what hope can you ignite in their forsaken hearts?
When in deluge thou art fallen, your scriptures are altered and your doctrine
Rewritten in blood?
What unity in tribes long scattered?
What glory and hope in a cross that is shattered?
Hark! the mourning wails of defeat echoes throughout centuries!
The horns of the baphomet in the wounds of jesus thrice
An alligeance of flesh and steel, unto which titan altar we all kneel
Hark! the reversed words of yahwe from the pulpits of abomination!
See him now possessed and reborn, the fallen messiah alight
At the burning crest of the serpent's spiral smiling in confusion
Fear all ye faithful for no longer on his forehead a crown of thorns
In the shadow of the bloodstained cross christ has risen... with horns!
Ichtus!
Iniquitys mystery revealed!
Iesous christos theou uios soter
Where there was thorns shall be the horns of a goat
For neither in life or in death are they absent!
Ichtus!
The greatest of creations laid to waste!
Malformed and depraved limbless nothingness son of a whore
Two nails in your hands for both father and son
And in the dirt of your feet piercing the holy spirit
Van De Preken van Afgrijselijkheid
Niet minder echt dan degenen wiens stemmen weerklinken door de sterloze afgrond
Niet minder wreed hun natuur, niet minder schadelijk hun intentie
Van zondig zaad, van bezoedeld lichaam, cirkelend de vijf vleugels door de eeuwigheden
En in een graf onder de piramide van geloof, als een kroon gelegd aan hun voeten
Zie de geplunderde en onreine resten van een god die faalde
Bewacht door de reusachtige pilaren die alleen door de duivel verplaatst kunnen worden
Want zij zijn de stenen van de troon van Christus die hij heeft doorgeslikt
En uitgeblazen op aarde als de zijne!
Ichtus!
Jouw kieuwen zijn opgedroogd!
Iesous christos theou uios soter
Waar eens een hart was, zal er wervel zijn
...want jouw kinderen zijn misleid!
Ichtus!
Les jouw dorst met mijn urine
Warm als liefde zal het door het zout in jouw longen spoelen
Want de dorst van de woestijn verstikt alle zintuigen
Verleid ben jij en niemand kan hem weerstaan...
Geen!
Want wat is de waarde van een goddeloze profeet wiens tong al lang is opgedroogd,
In volledigheid beroofd van genade?
Door millennia gekweld door het eeuwige oog en zijn doordringende waakzaamheid
Veroordeeld om te falen, want welke hoop kun je aansteken in hun verlaten harten?
Wanneer je in de zondvloed bent gevallen, zijn jouw geschriften veranderd en jouw leer
Herschreven in bloed?
Wat eenheid in stammen lang verspreid?
Wat glorie en hoop in een kruis dat verwoest is?
Hoor! de rouwende wonden van nederlaag weerklinken door de eeuwen heen!
De hoorns van de baphomet in de wonden van Jezus driemaal
Een alliantie van vlees en staal, voor welk titan altaar wij allen knielen
Hoor! de omgekeerde woorden van Yahwe van de preken van afgrijselijkheid!
Zie hem nu bezeten en herboren, de gevallen messias verlicht
Aan de brandende top van de spiraal van de slang glimlachend in verwarring
Vrees allen die trouw zijn, want niet langer op zijn voorhoofd een kroon van doornen
In de schaduw van het bloedige kruis is Christus opgestaan... met hoorns!
Ichtus!
Het mysterie van ongerechtigheid onthuld!
Iesous christos theou uios soter
Waar eens doornen waren, zullen de hoorns van een geit zijn
Want noch in leven noch in de dood zijn zij afwezig!
Ichtus!
De grootste van creaties verwoest!
Misvormde en verdorven ledemaatloze nietigheid, zoon van een hoer
Twee spijkers in jouw handen voor zowel vader als zoon
En in het vuil van jouw voeten doorborend de heilige geest