Beyond the Light
The night is gone and they are tired.
But the taste of victory is strong.
Marching past those dreadful fires.
Longing for a peaceful home.
Where candles burn instead of men.
Burning for their fallen friends.
And children play with wooden swords.
Pretending to be one of them.
Streets are filled with hopeful wives.
Who all proudly raise their heads.
Are their loved ones still alive?
Or will they sleep in empty beds.
On pillows soaked with silent tears.
Full of dark but lucid dreams.
Now the time is almost there.
To see what's become of all their fears.
When I open up my eyes.
These Images reflect the darkened skies.
I try to hide insanity.
Still trapped inside this tragedy.
It's difficult to accept this new reality.
Start believing my own lies.
I want to believe...
So listen to your heart!
Is there something left... a sense of life?
There is still hope...
But where can it be found?
You must search your entire soul!
I shall try so hard...
There is still some good inside
In this world I really can't exist.
In the end there's nobody I've truly missed.
The shadow of my past, it conquers me.
I've chosen the easy path of war.
Don't you walk away from me!
It's the only way to be...
Think of the love we're giving you.
It feels so damn cold inside!
But all we give is warmth.
It burns my soul deep within!!!
My eyes are filled with hate.
The fear in their eyes will bring them to their fate.
No one will ever escape my pain.
I feel so much rage, blood and agony.
Killing all of them, it's like a monstrosity.
All of them will soon be mine.
It seems to be the fear is gone.
Somehow they let the past go free.
But it's the silence before the storm.
Because some wounds are deepening.
Leaving scars inside his mind.
Shades of red which turn him blind.
He feels the moment's almost there.
To leave humanity behind.
Although used to feel the pain. (I want to believe)
He's too scared to kill himself.
But the urge runs through his veins. (There's still hope)
He exists for no one else.
Hating men's mortality.
While he steps beyond the light. (For love!)
Everyone he used to love.
Now becomes his enemy...
Voorbij het Licht
De nacht is voorbij en ze zijn moe.
Maar de smaak van overwinning is sterk.
Marcherend langs die vreselijke vuren.
Verlangend naar een vredig thuis.
Waar kaarsen branden in plaats van mannen.
Brandend voor hun gevallen vrienden.
En kinderen spelen met houten zwaarden.
Doen alsof ze één van hen zijn.
Straten zijn gevuld met hoopvolle vrouwen.
Die allemaal trots hun hoofden heffen.
Zijn hun geliefden nog in leven?
Of zullen ze slapen in lege bedden.
Op kussens doordrenkt met stille tranen.
Vol met donkere maar heldere dromen.
Nu is de tijd bijna daar.
Om te zien wat er van al hun angsten is geworden.
Wanneer ik mijn ogen open.
Reflecteren deze beelden de donkere luchten.
Ik probeer de waanzin te verbergen.
Nog steeds gevangen in deze tragedie.
Het is moeilijk om deze nieuwe realiteit te accepteren.
Begin te geloven in mijn eigen leugens.
Ik wil geloven...
Dus luister naar je hart!
Is er nog iets over... een gevoel van leven?
Er is nog hoop...
Maar waar kan het gevonden worden?
Je moet je hele ziel doorzoeken!
Ik zal zo hard proberen...
Er is nog wat goeds binnenin.
In deze wereld kan ik echt niet bestaan.
Uiteindelijk is er niemand die ik echt mis.
De schaduw van mijn verleden, het overwint me.
Ik heb het gemakkelijke pad van oorlog gekozen.
Loop niet van me weg!
Het is de enige manier om te zijn...
Denk aan de liefde die we je geven.
Het voelt zo verdomd koud van binnen!
Maar alles wat we geven is warmte.
Het brandt diep in mijn ziel!!!
Mijn ogen zijn gevuld met haat.
De angst in hun ogen zal hen naar hun lot brengen.
Niemand zal ooit ontsnappen aan mijn pijn.
Ik voel zoveel woede, bloed en agonies.
Allemaal doden, het is als een monsterlijkheid.
Ze zullen allemaal snel van mij zijn.
Het lijkt erop dat de angst verdwenen is.
Op de een of andere manier lieten ze het verleden vrij.
Maar het is de stilte voor de storm.
Omdat sommige wonden dieper worden.
Laten littekens achter in zijn geest.
Schaduwen van rood die hem blind maken.
Hij voelt dat het moment bijna daar is.
Om de mensheid achter te laten.
Hoewel hij gewend is om de pijn te voelen. (Ik wil geloven)
Is hij te bang om zichzelf te doden.
Maar de drang stroomt door zijn aderen. (Er is nog hoop)
Hij bestaat voor niemand anders.
Haat de sterfelijkheid van de mens.
Terwijl hij voorbij het licht stapt. (Voor de liefde!)
Iedereen van wie hij ooit hield.
Wordt nu zijn vijand...