Het reuzenlied
Een reus uit verre landen ging wonen op een berg
Men vond 't niet zo prettig maar toch weer niet zo erg
Niet zo ontzettend prettig, niet zo geweldig erg
De reus had een karaktertrek die ieder zeer verdroot
Hij zong vanaf de morgenstond tot aan 't avondrood
Tralie, trala, traloe, trala, de narigheid was groot
Pom pompompom pompom
En lagen 's avonds, om acht uur, de kinderen in bed
Dan hoorde weer 't ganse dal die stem als een trompet
Tralie, trala, traloe, trala, onzuiver tot en met
Pom pompompom pompom
Was dan een ieder, 's morgensvroeg, vol ijver aan 't werk
Dan klonk alweer dat reuzenlied, nog honderd maal zo sterk
Tralie, trala, traloe, trala, het dak viel van de kerk
Pom pompompom pompom
Toen stuurde men die reus een brief, geschreven door een klerk
De kind'ren liggen wakker en 't dak valt van de kerk
Tralie, trala, traloe, trala, wij stellen paal en perk
Pom pompompom pompom
e reus die las dat schrijven en keek droevig voor zich uit
Toen zong hij nog maar zelden en met een klein geluid
Tralie, trala, traloe, trala, en daarmee is 't uit
La canción del gigante
Un gigante de tierras lejanas se fue a vivir a una montaña
No les pareció tan agradable, pero tampoco tan terrible
No tan increíblemente agradable, no tan terriblemente mal
El gigante tenía un rasgo de carácter que a todos molestaba mucho
Él cantaba desde la mañana hasta el atardecer
Tralie, trala, traloe, trala, la molestia era grande
Pom pompompom pompom
Y por las noches, a las ocho, los niños estaban en la cama
Entonces todo el valle escuchaba esa voz como una trompeta
Tralie, trala, traloe, trala, desafinado hasta el final
Pom pompompom pompom
Cuando todos, por la mañana temprano, estaban trabajando con fervor
Se escuchaba de nuevo esa canción del gigante, cien veces más fuerte
Tralie, trala, traloe, trala, el techo de la iglesia se caía
Pom pompompom pompom
Entonces enviaron al gigante una carta, escrita por un empleado
Los niños no pueden dormir y el techo de la iglesia se cae
Tralie, trala, traloe, trala, ponemos límites
Pom pompompom pompom
El gigante leyó esa carta y miró tristemente hacia adelante
Entonces ya casi no cantaba y con un sonido suave
Tralie, trala, traloe, trala, y así terminó