Als je komt dan zal ik thuis zijn
Toen ik de telefoon opnam,
wist ik het al: dat ben jij
Een voorgevoel van toch,
toch na al dat alleen zijn
te lang alleen zijn, kom je.
Je zei: "we moeten praten,
of misschien niet praten
maar zo kan het niet langer".
ik kom gauw
maar je zei niet wanneer
Als 't geluk niet wordt
wat je er van verwacht
omdat het leven moeilijker is
dan ik had gedacht
heb ik gezegd:
"kom maar niet meer hier".
Ach die dingen die ik zei,
of alles wat ik niet zei
maar waarom huil ik dan
als ik bedenk: woensdag, dinsdag
of misschien....morgen?
Toch wil ik de tijd vooruit zijn
Als je komt dan zal ik thuis zijn
En mijn hart zal weer je huis zijn
kom maar hier bij mij
Voorbij zijn al die stille uren
elke avond weer diezelfde muren
'n vage vriend en een, twee uren
kom maar hier bij mij...
Blijft er toch nog wie er fout was,
ik zeg: jij
Blijft er wie er hier uit huis ging,
ik zeg: jij
Lag 't aan mij?
Lag 't aan mij?
En toch wil ik de tijd vooruit zijn
Als je komt dan zal ik thuis zijn
En mijn hart zal weer je huis zijn
kom maar hier bij mij
Voorbij zijn al die stille uren
elke avond weer diezelfde muren
'n vage vriend en een, twee uren
kom maar hier bij mij...
Blijft er toch nog wie er fout was,
ik zeg: jij
Blijft er wie er hier uit huis ging,
ik zeg: jij
Lag 't aan mij?
Lag 't aan mij?
Si vienes, estaré en casa
Cuando contesté el teléfono,
ya lo sabía: eras tú
Una corazonada de todos modos,
ya después de todo ese estar solo
estar solo por mucho tiempo, vienes.
Dijiste: 'debemos hablar,
o tal vez no hablar
pero así no puede seguir más'.
Voy pronto
pero no dijiste cuándo
Si la felicidad no es
lo que esperabas de ella
porque la vida es más difícil
de lo que pensaba
dije:
'mejor no vengas más aquí'.
Oh, las cosas que dije,
o todo lo que no dije
pero ¿por qué lloro entonces
al pensar: miércoles, martes
o tal vez... ¿mañana?
Aun así quiero adelantarme en el tiempo
Si vienes, estaré en casa
Y mi corazón será nuevamente tu hogar
ven aquí conmigo
Se han ido todas esas horas silenciosas
cada noche esas mismas paredes
un amigo vago y una, dos horas
ven aquí conmigo...
¿Sigue habiendo quién tuvo la culpa?
Digo: tú
¿Sigue habiendo quién se fue de casa?
Digo: tú
¿Fue culpa mía?
¿Fue culpa mía?
Y aun así quiero adelantarme en el tiempo
Si vienes, estaré en casa
Y mi corazón será nuevamente tu hogar
ven aquí conmigo
Se han ido todas esas horas silenciosas
cada noche esas mismas paredes
un amigo vago y una, dos horas
ven aquí conmigo...
¿Sigue habiendo quién tuvo la culpa?
Digo: tú
¿Sigue habiendo quién se fue de casa?
Digo: tú
¿Fue culpa mía?
¿Fue culpa mía?
Escrita por: F. Hardy / Michel Berger / T. Bos