Jantjes vuile vingertjes
Onder de wol, 't hartje zo vol
Ligt snikkend kleine Jantje
Moesje is boos en rusteloos
Woelt hij in 't ledikantje
Handjes zijn vuil, hij groef een kuil
En de tuinman die heeft hem beknord
Dat mocht Jantje niet doen
En ze gaf hem geen zoen
Nu ziet hij als hij slaperig wordt
Tien kleine vuile vingers
Aan twee handjes zwart als roet
Tien kleine vuile vingers
Waarmee hij veel ondeugends doet
Twee grote dikke tranen
Bigg'len langs zijn wangen neer
En hij fluistert zachtjes, half in slaap
Mammie, Jantje doet het nooit weer
Ook moeder droomt, zij ziet beschroomd
Aan d'hemelpoort klein Jantje
Stil blijft hij staan, dan klopt hij aan
Met kleine vuile handjes
D'engel die 't hoort, opent de poort
En zegt: "Jantje kom binnen, mijn kind
Zijn je handjes ook zwart, blank als sneeuw is je hart"
Dan ontwaakt moeder plots'ling en vindt
Tien kleine vuile vingers
Aan twee handjes zwart als roet
Tien kleine vuile vingers
Waarmee hij veel ondeugends doet
Twee grote dikke tranen
Bigg'len langs zijn wangen neer
En hij fluistert zachtjes, half in slaap
Mammie, Jantje doet het nooit weer
Deditos sucios de Jantje
Bajo las mantas, con el corazón lleno
Yace llorando el pequeño Jantje
Mamá está enojada y agitada
Revuelve en la cuna
Sus manitas están sucias, cavó un hoyo
Y el jardinero lo reprendió
Jantje no debía hacer eso
Y ella no le dio un beso
Ahora ve cuando se adormece
Diez pequeños deditos sucios
En dos manitas negras como el carbón
Diez pequeños deditos sucios
Con los que hace muchas travesuras
Dos grandes lágrimas gruesas
Ruedan por sus mejillas
Y susurra suavemente, medio dormido
Mamita, Jantje nunca lo hará de nuevo
También mamá sueña, ve con timidez
En la puerta del cielo a Jantje pequeño
Él se queda quieto, luego llama
Con sus pequeñas manitas sucias
El ángel que escucha, abre la puerta
Y dice: 'Jantje, entra, mi niño
¿Tus manitas también están negras, blanco como la nieve es tu corazón'
Entonces mamá despierta de repente y encuentra
Diez pequeños deditos sucios
En dos manitas negras como el carbón
Diez pequeños deditos sucios
Con los que hace muchas travesuras
Dos grandes lágrimas gruesas
Ruedan por sus mejillas
Y susurra suavemente, medio dormido
Mamita, Jantje nunca lo hará de nuevo