395px

Tío Juan

Willeke Alberti

Ome Jan

Mijn moeder had een broertje, dat was mijn ome Jan
En elke zondagmiddag kwam die altijd effe an
Hij hield niet van familie, van kind'ren hield 'ie wel
Hij bleef z'n hele leven 'n echte vrijgezel

Ik kreeg van ome Jan ineens m'n allereerste fiets
Hij zei "die is voor jou, mop" en verdween weer in het niets
Thuis was 't echt geen vetpot, 't was altijd feest
Want iedereen was blij als ome Jan weer was geweest

refren':
Want we gingen op vakantie van het geld van ome Jan
En niemand leek te weten hoe die aan die centen kwam
Dat kon ons weinig schelen dus we namen het ervan
Niks te klagen
Niet naar vragen
Wat hebben we plezier gehad van ome Jan z'n geld
En daarom was ook iedereen enorm op hem gesteld
En waar hij 't vandaan had heeft nog niemand ons verteld
O die lieve ome Jan!

Toen ik wat ouder werd kreeg ik al snel een baan
En 't werd voor mij een raadsel hoe m'n oom dat had gedaan
Hij had geen baan of erfenis en zat maar voor de buis
Dat zag ik als ik langs reed, op weg van werk naar huis

't Viel me op dat ome Jan zich toch wel vreemd gedroeg
Je zag hem nooit met vrienden of gezellig in de kroeg
Hij kwam steeds minder vaak, maar het was altijd prijs
Want als 'ie dan ook langs kwam, dan konden we op reis

refren'

Nu heb ik maanden niets gehoord en ben naar hem op zoek
Ik vind 'm in een kamertje, verloren in een boek
En dan vertelt 'ie zijn verhaal, onthult 'ie zijn geheim
Hoe die 't voor mekaar kreeg, zo'n goeie oom te zijn

Wanneer ik 'm vertel dat ik echt heel veel van 'm hou
Krijgt 'ie tranen in z'n ogen en hij toont opeens berouw
't Wordt wel even wennen voor ons allebei
Aan die stalen tralies tussen ome Jan en mij

refren'

O die lieve ome Jan
O die lieve ome Jan
O die lieve ome Jan
O die lieve ome Jan

Tío Juan

Mi mamá tenía un hermanito, ese era mi tío Juan
Y cada domingo por la tarde siempre venía un rato
No le gustaba la familia, pero sí los niños
Permaneció soltero toda su vida

De repente, mi tío Juan me regaló mi primera bicicleta
Dijo 'esta es para ti, cariño' y desapareció en la nada
En casa no sobraba el dinero, pero siempre era una fiesta
Porque todos estaban felices cuando mi tío Juan había estado

Estribillo:
Porque íbamos de vacaciones con el dinero de mi tío Juan
Y nadie parecía saber de dónde sacaba ese dinero
A nosotros nos importaba poco, así que disfrutábamos al máximo
Nada de quejas
No preguntar
Qué diversión tuvimos con el dinero de mi tío Juan
Y por eso todos lo querían mucho
Y de dónde lo sacaba, aún nadie nos lo ha contado
Oh, ese querido tío Juan!

Cuando crecí un poco, pronto conseguí un trabajo
Y me preguntaba cómo lo había hecho mi tío
No tenía trabajo ni herencia, solo veía la televisión
Eso veía cuando pasaba de camino a casa desde el trabajo

Me di cuenta de que mi tío Juan se comportaba de manera extraña
Nunca lo veías con amigos o en un bar
Venía cada vez menos, pero siempre era una sorpresa
Porque cuando venía, podíamos viajar

Estribillo

Ahora hace meses que no sé nada de él y lo busco
Lo encuentro en una habitación, perdido en un libro
Y luego cuenta su historia, revela su secreto
Cómo se las arreglaba para ser un buen tío

Cuando le digo que lo quiero mucho de verdad
Se le llenan los ojos de lágrimas y muestra arrepentimiento
Será un poco difícil para los dos
Acostumbrarnos a las rejas de acero entre mi tío Juan y yo

Estribillo

Oh, ese querido tío Juan
Oh, ese querido tío Juan
Oh, ese querido tío Juan
Oh, ese querido tío Juan

Escrita por: